300 Milyar Dolarlık "U Dönüşü": "10 Sent Bile Alamayacaklar!"
Sızan o 14 maddelik metinde en çok göze batan ve lobileri ayağa kaldıran madde, bildiğiniz gibi İran için kurulacak 300 milyar dolarlık yeniden inşa fonuydu. Trump üzerindeki finansal abluka baskısı o kadar ağırlaşmış ki, bugün çıkıp açıkça şunu söylüyor: "Hiç para alamayacaklar, 10 sent bile değil!"
Rasyonel Analiz: Trump burada açıkça çark ediyor veya anlaşmanın finansal boyutunu içerideki Yahudi sermayesinin ve kongre şahinlerinin gazını almak için dondurmaya çalışıyor. Eğer Trump bu fonu gerçekten tamamen iptal ederse, İran cephesi de 60 günlük müzakere sürecinde masayı devirebilir. Trump şu an iki ateş arasında: İçeride parayı verirse lobiler onu "yiyecek", dışarıda parayı keserse imzaladığı barış illüzyonu çökecek.
"İran'ın Ordusu Bitti" İllüzyonu ve Askeri Gerçeklik
Trump’ın "İran'ın artık bir hava kuvvetleri, donanması, radar sistemi kalmadı" iddiası, Amerikan taşrasındaki milliyetçi seçmeni gazlamak için uydurulmuş tipik bir "savaş bitti, biz kazandık" anlatısıdır.
Gerçeklik: İran hiçbir zaman klasik bir konvansiyonel hava kuvveti veya donanmasıyla ABD'ye karşı direnmedi. İran'ın asıl askeri asimetrik gücü; binlerce balistik füzesi, kamikaze İHA'ları, yeraltı nükleer tesisleri ve bölgeye yayılmış vekil güçleridir (Hizbullah, Husiler vb.). Trump, konvansiyonel kayıpları öne çıkararak, asimetrik tehdidi masada absorbe edemediği gerçeğini kendi tabanından gizlemeye çalışıyor. Demokratlara ve eleştirenlere "aptal" demesinin sebebi, bu asimetrik yenilgiyi yüzüne vuruyor olmalarıdır.
"60 Günlük" Süreç: Zaman Kazanma ve Kurban Hazırlığı
Trump’ın "60 günlük süreyi sonuna kadar kullanacağız" vurgusu, aslında önümüzdeki iki ay boyunca Washington koridorlarında çok kanlı bir iç hesaplaşmanın
Reklam
Ben bu dünyadan geçerken ardımda nasıl bir iz bırakıyorum?Duygu ve Düşünce
Bu dünya bizden önce de dönüyordu, bizden sonra da dönmeye devam edecek. Bir gün sahip olduğumuz her şey geride kalacak. İsimler, makamlar, başarılar ve peşinden koştuğumuz nice şey...
Fakat insanın bir yürekte bıraktığı iz, çoğu zaman zamandan daha kalıcıdır.
Birinin yarasına merhem olmak, karanlık bir gününde yanında durmak, umudunu kaybettiğinde elinden tutmak ya da sadece iyi bir insan olarak hatırlanmak... Belki de hayatın gerçek kıymeti tam olarak burada gizlidir. Çünkü yaşamın değeri, kaç yıl sürdüğünde değil, kaç gönüle dokunabildiğinde saklıdır.
Gün gelir hepimiz bu dünyadan göçüp gideriz. Ardımızda ne biriktirdiğimiz servetler ne de taşıdığımız ünvanlar kalır. İnsanlar bizi onlara hissettirdiğimiz duygularla ve bıraktığımız izlerle hatırlar.
Bu yüzden ara sıra kendimize şu soruyu sormalıyız:
Ben bu dünyadan geçerken ardımda nasıl bir iz bırakıyorum?
Belki de insanın en büyük mirası kırmadan söylediği sözler, iyilikle dokunduğu kalpler ve yokluğunda bile hayırla anılmasını sağlayan güzel izlerdir..
İç sesimi dinleyip gittiğim için birinden hiç pişman değilim.Beni defalarca üzdü aşağıladı sevdiğimi biliyordu çünkü ve hep saçmaladı.O bir ay hesap dondurduğun zaman da dedim ki artık vakti nereye kadar bu üzen gereksizle kendini yoracaksin aglasan da artık bu kadar ağlamazsın ve bitirdim.Yıllardır neyin ne olduğunun sebebini kendinde ara salak salak tripte misin ne belli değil.Ona buna yürü yaz bana yalandan imalar et hep aynı boktun.Arkadasin foyani ortaya çıkardı o gün.Zaten hissediyordum da.Benim anlam veremediğim şey ne diye hala bana birşeyler anlatıyorsun sana diyorum ki kes artık şunları yeter!
Yks için uzun süredir buralara da kitap okumaya da ara vermiştim ha gayret çok az kaldı haftasonu sınavlardan çıkıp okudukça okumak istiyorum. Sınava girecek herkese şimdiden başarılar her şey gönlünüzce olsun😽
Reklam
Reklam