Yaşar Sevimay
@arafattabircocuk
️️" İnsan ; okudukça insan..."
Uzun zaman önce okuduğum bir şeyi anımsadım:
Çocukların dehşetle baş etme yöntemi budur :
Uyuyakalmak...
Uzaklaşırken, yandaki dikiz aynasından geriye baktım. Vahit üç oğluyla birlikte, kamyonun kaldırdığı toz bulutunun içinde duruyordu. Birden aklıma bir şey geldi:
Bir başka dünyada olsaydı, bu çocuklar kamyonun arkasından koşamayacak kadar aç olmazlardı...
Ama hırsızlık bağışlanamayacak tek suç,
değil miydi?
Bütün günahların anası?
Bir insanı öldürdüğün zaman, bir yaşam çalarsın.
Karısını bir kocadan, çocuklarını bir babadan mahrum edersin.
Yalan söylediğin zaman, bir insanın gerçeğe ulaşma hakkını elinden almış olursun.
Aldattığın zaman, bir insanın doğruluk, adalet hakkını elinden alırsın.
Çalmaktan daha büyük bir kötülük yoktur...
'İşte mitralyöz tıkırtıları... İşte top, işte kurşun vızıltıları... İşte mütemadiyen yere serilen atlı ve yaya askerler.
Hâlâ korkmuyorum. Ne garip şey... Harpte yegâne korkunç şey insanın korkusu galiba. Hezimet ve ricat olmayan yerde meğer korku yokmuş. Harp ne basit bir şey.
