Bazı insanlar böyle yaşar, diye değil biz nasıl istersek...1000Kitap
#Bazı İnsanlar Böyle Yaşar 5 | Final
𝗡𝗲 𝗸𝗮𝗹ı𝗿ı𝗺 𝗮𝗸ı𝗹𝗱𝗮 𝗻𝗲 𝗱𝗲 𝗯𝗶𝗿 𝘆𝗲𝗿𝗶𝗺 𝘃𝗮𝗿 𝗴ö𝗻ü𝗹𝗱𝗲. 𝗞𝗮𝘆𝗯𝗲𝘁𝘁𝗶𝗸𝗹𝗲𝗿𝗶𝗺 𝗱𝗲 𝗴𝗲𝗹𝗺𝗲𝘇 𝗵𝗶ç 𝗴𝗲𝗿𝗶. 𝗕𝗮𝗻𝗮 𝘀𝗮𝘆𝗺𝗮𝗸 𝗸𝗮𝗹ı𝗿; 𝗲𝗸𝘀𝗶𝗸𝗹𝗲𝗿𝗶, 𝗸𝗲𝘀𝗶𝗸𝗹𝗲𝗿𝗶, 𝘀𝗲𝘃𝗶ş𝗹𝗲𝗿𝗶 𝘃𝗲 𝘀𝗶𝗹𝗶ş𝗹𝗲𝗿𝗶...
━━━━━━━
Sevdiğim bir seriyle vedalaşmış oldum. Uzun bir yolculuğun sonuna geldim ama final konusunda tam anlamıyla tatmin olduğumu söyleyemem.
İlk dört kitap boyunca aksiyon temposu oldukça yüksekti. Bu kitapta ise tempo biraz daha düşüktü ve bazı bölümlerde sıkıldığımı hissettim.
Anlamlandıramadığım birkaç nokta da vardı. Özellikle Lina'nın Aral'ı iki yıl boyunca neden terk ettiğinin yeterince açıklanmadığını ya da şöyle söyleyeyim gereksizmiş gibi düşündüm. Bunun yanında, uzun bir ayrılığın ardından birbirlerini bu kadar hızlı kabullenmeleri bana biraz tuhaf geldi. Ama çok seviyorlardı ve birbirlerini anladıklarını göstermek zorundaydılar xo:)
Aral'ın Lina'ya olan sevgisi her zamanki gibi çok güçlüydü. Bu kadar bebeği gibi seven başka karakter yok. <3 Filiz Puluç'un erkek karakterlerini bu yönüyle seviyorum. Ancak bazen bu yoğun sevgi dozu biraz fazlalaşınca bana daral geliyor. Mıç mıç ilişkilere çok gelemiyorum bir yerden sonra üstünkörü okumaya başlıyorum.
Circus meselesinin de dört kitap boyunca büyük bir olay olarak işlenip finalde oldukça kısa sürede çözüme kavuşması beni biraz daha fazlasını bekler hâle getirdi.
Bunun dışında seri hâlâ benim için çok değerli. Özellikle yan karakter kadrosu çok zengindi. Her birinin hikâyeye kattığı şey farklıydı ve onları okumak oldukça keyifliydi.
Ares'in ölümüne üzüldüm ama hikâyenin gidişatı açısından gerekli bir karar olduğunu düşünüyorum.
Genel olarak baktığımda; zekice kurgulanmış, karakter ilişkileri güçlü ve okuru içine çekmeyi başaran bir seriydi. Finali beklentimi tamamen karşılamasa da severek okuduğum ve keyif aldığım serilerden
KAZANIRSAK KAYBEDERİZ
Kitabın ilk olarak sevdiğim, sonrasında ise sevmediğim yönlerinden bahsedeceğim. SPOILER içerir.
Sevdiğim yönler şunlar kitap kendini okutturuyordu ve merakta ettiriyordu. Bence anlatılmak istenen de iyi yansıtılmıştı.
Şimdi, sevmediğim yönlere gelelim. Kitapyaki ilişkiler aynı Türk dizileri gibiydi mesela Eva araldan hoşlanıyor ama kamera önünde atlasla sevgili. İzel atlası sevdiğini söylüyor ama yapımcı ile ilişki yaşıyor ve tunçta izelden hoşlanıyor. Alara da Aral'ı hem kamera önünde de arkasında da seviyor gibi davranıyor ama hakan ile ilişki yaşıyor. Ayrıca Eva daha ilk günden erkin ile arkadaş oluyor ona gelen gizemli notları söylüyor. Ilk günden bu kadar güvenmesi aptallık. Ondan sonra derinle kaanla atlasla ve arala falan da anlatıyor da bu rahatlık ne anlayamıyorum. Kitabın buraları çok saçmaydı.
Puanım:10/5
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
İlk kitaptan çok daha güzeldi
Eveet, uzun süredir buraya gelmemiştim çünkü uzun süredir bir kitabın sonunu görmeyi başaramadım. Kitabı az önce bitirdim ve buna yorum yapmaya başlamadan önce ilk kitabına yazdığım şeylere baktım. İçimden bir hisin ikinci kitabı daha çok seveceğine dair bir şey söylemişim ve tamda dediğim gibi oldu. İlk kitaptan daha çok sevdim, daha çok aktı. İlk kitapta 100 sayfa akmadığından ve alinle olan kısımların beni bunalttığından dolayı yakınmışım. Bence ikinci kitapta bunların azalması ve Aral'la Lina'nın artık yakınlaşma evresine geçmesini okumak daha çok beğenmemi sağladı. İlk kitap gizemlerin önümüze koyulması, travmaların kaosun eksik olmamasıyla geçerken bu kitapta da yine arka planda gizemler kaoslar devam ederken bu sefer ikilinin hisleri yakınlaşmaları tam olarak süslemiş kitabı. Aral'ın çevresinin dahil olduğu kısımlar gerçekten kitapta okumayı en sevdiğim ve en eğlendiğim kısımlar oluyor. Yazar öyle bir yazmış ki o arkadaşlık bağları, samimiyeti, sıcaklığı hissediyorsunuz. Çok keyifli okudum, normalde slowburn sevmem, çok hızlı giden işleri de sevmem yazar bu kitapta ortayı bayağı iyi ayarlamış. Kesinlikle üçüncü kitaba geçeceğim lakin araya başka okumak istediğim şeyleri sıkıştırmayı planlıyorum önce. Şimdilik bazı insanlar böyle yaşar evrenine ufak bir mola verip, okumanızı da tavsiye ederekten yorumumu burada sonlandırıyorum. Gitmeden de değinmek istediğim bir nokta var, o da yazarın yazım tarzını çok beğenmem. Lina'nın özellike "yapmasındı" "üzülmesindi" gibi gibi 'dı' 'di' diye bahsetmesi, düşünmesi çok hoşuma gidiyor. Yazarın kendine has bir yazım tarzı var ve ben beğendim. Bu da küçük bir detaydı işte:)
İnci Aral, karakterlerin iç dünyasını son derece incelikli işler. Okur, onların yalnızlıklarını, pişmanlıklarını ve umutlarını adeta hisseder. Roman boyunca insanın geçmişiyle hesaplaşması, kaybettiklerinin ardından duyduğu özlem ve sevmenin bedeli ön plana çıkar. Bu nedenle eser, duygularını saklamayan ve okurunu da duygusal olarak içine çeken bir anlatı sunar. Romanın merkezinde yalnızca bir aşk hikâyesi yoktur; daha çok aşkın insanın içinde bıraktığı izler vardır. Karakterler birbirlerini severken aynı zamanda kendi eksiklikleriyle de mücadele ederler. Bu yüzden romandaki romantizm, pembe ve kusursuz bir mutluluk değil; özlem, bekleyiş ve kavuşamamanın hüznüyle yoğrulmuş bir romantizmdir. Aşk burada bir sığınak olduğu kadar bir yaradır da. Yazarın dili şiirsel ve zariftir. Betimlemeler, karakterlerin ruh hâllerini yansıtacak şekilde kullanılır. Romanda olaylardan çok duygular ve iç çözümlemeler öne çıkar. Yazar, sıradan görünen anların içine büyük anlamlar yerleştirir. Bu yönüyle eser, hızlı akan bir olay örgüsünden ziyade insan ruhunun derinliklerinde dolaşan edebi bir yolculuk gibidir. İnci Aral, romantizmi hüznün, hüznü ise insan olmanın doğal bir parçası olarak işler. Roman bittiğinde geriye büyük olaylardan çok, kalpte yankılanan duygular kalır. Umut dolu kitaplara, keyifli okumalar...
Okurken ciddiyeti kapı dışında bırakmanız gereken kitapMizah
Puan vermedi·136 syf.··
Beğendi
·2026 28. kitabı
·6 günde okudu
·Okunma: 22 Haziran 2026 22:13
Türk mizahının üretken kalemlerinden biri olan yazarımızı kitapçı rafında görünce alıp arka kapağı okumak istedim.
Arka kapakta Aziz Nesin, Rıfat Ilgaz,Oğuz Aral , Hüseyin Rahmi Gürpınar, Umur Bugay ın yazılarını görünce dikkatimi çekti.
2025 basımı bir kitaba nasıl yorum yapmış olabilirlerdi ki? Arka kapak ironisi hoşuma gittiği için aldığım bu kitapta aslında zekice yapılmış kelime oyunları son derece güncel olaylara da değinerek kullanıldığı için hem güldüm hem de insan ilişkilerini ve modern dünyanın tuhaflıklarını Gani Müjde nin süzgecinden geçen bir çeşit taşlama şeklinde okumuş oldum.
Okumayı düşünen herkese keyifli okumalar...
"ÇORAK DENİZ SARAYI"
"Güveneceğiniz insanları iyi seçmek gerekir. Sizin için ne kadar önemlilerse, sizi yüzüstü bıraktıklarında o kadar şiddetle yıkılırsınız."
İki çocuk. Bir orman. Ve kimsenin konuşmaya cesaret edemediği bir sır.
Yazar, daha ilk sayfalardan itibaren o masalsı ama ürpertici havayı öyle güzel kurmuş ki, kendimizi büyülü bir diyarın kapısında, bir korku filminin ilk sahnesindeymişiz gibi hissediyoruz.
Hikâye ilerledikçe adım adım açığa çıkan sırlar var. Ve her yeni bilgi, bir öncekinin üzerine tırmanarak bizi daha derine, daha karanlığa sürüklüyor.
İkiz kardeşiniz kaybolsa ve herkes “unut gitsin” dese ne yapardınız?
Gerçek sandığınız her şeyin yalan olduğunu öğrenseydiniz?
En güvendikleriniz aslında en büyük düşmanlarınız olsaydı?
Tiffany MacKenna’nın hayatı, ikiz kardeşi Tony ortadan kaybolduğunda tanıdığı tüm gerçeklerin sarsılmasıyla altüst olur. Küçük bir kasabanın loş sokaklarından, kadim efsanelerin yankılandığı karanlık ormanlara uzanan bu tehlikeli yolculukta Tiffany, kendi kaderini de keşfetmek zorunda kalacaktır.
Tiffany için kesin bir hedef var artık: Çorak Deniz Sarayı.
Efsanelere göre; burası iki dünya arasında, haritalarda olmayan bir yerde gizlenir. Perilerin, yaratıkların ve unutulmuş gerçeklerin mekânıdır. Masalların bile cesaret edemediği diyarların tam kalbidir.
Kimisi de der ki: Oraya gidenler geri dönmez. Dönenler de bildiğiniz gibi değildir.
Bilmediği başka şeyler de vardı:
MacKenna ailesinin gizemli geçmişi, perilerin gerçek yüzü, ve en önemlisi: kendi kaderi.
Peşine düştüğü ipuçları onu sadece Tony’ye değil, kendine de götürecekti. Ama belki de en önemlisi:
Periler, insanların gerçekten dostu mudur, yoksa en tehlikeli düşmanları mı?
Yazarın hayal gücü gerçekten güçlü. Kurduğu evren özgün. Karakterler ne tamamen iyi ne tamamen
