Yüzünde, düşen bir yaprağın suda yarattığı halkalanmalara benzer bir ürperme vardı. Kuşkulu, yorgun, acıklı bir bozulma.
Erkek olmak, fosforlu bir kol saatine ve pırıl pırıl bir mızıkaya sahip olabilmektir sanıyor Armağan. Ama asıl, kıran kırana dövüşmeyi, ağlamamayı, acımamayı öğrenmektir. Kandan korkmamak, kaya gibi sert, kayıtsız, yenilmez olmak.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Sanatı siyasetin dışında tutabilir misin? Kültürel geri kalmışlığın amansızca yaşandığı bu ülkede, denetimsiz sözde kültürün aşırı üretimi, tüketim ekonomisinin koşulları içinde bile ürün fazlalığı yaratmaya başlamadı mı? Gücünün sınırına gelmiş halk, sanat piyasasının spekülatif işleyişine nasıl uyum sağlayacak?
Korunma reflekslerinin gelişmiş olması ve gerektiğinde kayıtsız görünmeyi becerebilmesi onu bütün erkeksi yenilgi ve yaralanmalardan korumuştu. Öte yandan -feministlerin bütün bağırtılarına karşın- kadınlar yüzünden hayatı kaymış erkekler giderek -ve acıklı biçimde- artıyordu.
Şu son kırk yılda hayal edilemez değişiklikler olmuştu. Çocukken resimli dergilerde ve kurgu romanlarda masal gibi okuduğu birçok şey gerçekleşmişti. Uzay gemi ve kalkanları, uydular, dünyayı kocaman bir köye çeviren iletişim ağları, hız, gezegenlere yolculuk. O uzun bacaklı, parlak huni biçimi sutyenler giymiş çiz-meli kadınlar, çizgi serüvenlerden çıkmış popçu olarak uzaydan dünyaya inmişlerdi.
