Ruhu yok bakan sûretlerin sanki..
sahi tüm güzelliklerin ruhu sûretlerdemiydi
yoksa o güzelliklerin ev sahibi olan gönüllerde miydi .
Söylesene haydi nedir böyle güzelliklerin sûretlerde aranma gayesi..
Saklanmış olan haykırıyordu sağır kulaklara gerçeğini
Ve unuttu İnsan bildiğini ..
Ruhun gerçek ev sahibini..
Saklanmıs olandaki tüm benliğini
Yani tüm güzellikler barındıran KALBİNİ
Allah Seni Neden mi Yalnız Bıraktı?
Samediyet Sırrı.
Etrafındaki kalabalıkların birer birer dağıldığı, en güvendiğin dağlara karlar yağdığı ve telefon rehberindeki yüzlerce isme rağmen derdini anlatacak tek bir kişi bile bulamadığın o buz gibi anı hatırla. O an hissettiğin şeyin adı sadece yalnızlık değildir. O an, kainatın sahibi olan El Samed isminin senin hayatına bizzat müdahale ettiği andır. Çoğu insan bunu bir talihsizlik, bir başarısızlık veya bir itilmişlik olarak görür. Oysa bu durum, alemlerin Rabbinin sana herkes çekilsin aradan, artık sadece ben ve sen kalacağız deme şeklidir. Bugün o derin yalnızlığın aslında nasıl muazzam bir vuslat davetiyesi olduğunu ve El Samed isminin bu yalnızlık içindeki büyük sırrını konuşacağız.
Sesli Terapi Tasavvuf Kanalında Esmalarla Dönüşüm Programına Hoş Geldiniz.
Kıymetli yol arkadaşım, ruhun kalabalıklardan arınıp Hakk ile buluşması için çıktığımız bu yedi günlük kutlu yolculuğun beşinci günündeyiz. El Samed Esmasının 5. Bölümü ile birlikteyiz bir haftalık esmalarla kişisel dönüşüm programımız, ruhunuzdaki en hassas noktaya, yani yalnızlığa şifa olmaya geliyor. Bugün, terk edilmenin hüznünü değil, seçilmiş olmanın onurunu yaşama günüdür. Bu hakikate uyanmak için videoyu durdurun ve yorumlar kısmına Ya Samed yalnızlığım seninle halvetimdir ve ben bu davete icabet ettim yazarak niyetinizi kainata ilan edin.
Allah seni neden yalnız bıraktı biliyor musun. Çünkü başkalarının gürültüsü, O nun senin kalbine fısıldayacağı sırları duymanı engelliyordu. Çünkü dayandığın o sahte sütunlar, senin kendi ruhundaki o devasa gücü keşfetmene mani oluyordu. El Samed olan Allah, kulunu kendine o kadar yakıştırmak ister ki, araya giren hiçbir gölgeye tahammül etmez. Seni yalnız bıraktı, çünkü seni kendine sakladı. Bir padişah, has dairesine
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
HER ŞEYİ KENDİNDE ARA ARANMA
Kendinden olmayan zayıfa garibe mazluma adaletli olmazsan senin de mutlaka bir üssün var o da tepene biner.
Gökhan ER
I Mayıs 2025 I
Terörist baktı uluslararası bir
Terör grubu fesh edilince aranma ve terörist vasfı kaldırılıyor hemde üzerine cumhurbaşkanı oluyorlar. Kendide afdan çıkınca en azından parti başkanı yada milletvekili olacak fırsat bu fırsat dedi.
İnsanlara karşı takatim yok,
Aydınlıkta ışık aramak gibi.
Saçma sapan vakit kaybı,
Sürekli bir şeyler aranma fazlı.
İnsanlara karşı selâmım yok,
Dostluğum, düşmanlığım yok,
Beynim bulandı artık duramam.
Ben bu yollara ne yanlışlıkla nede doğrulukla,
Kendi hâlimde bir derviş gibi geldim.
Sükut durdum yoruldum,
Konuştum katil olacaktım.
Benim aklım almaz hiç bir vakit,
Sokaklar ölse kurtuluşum.
Beynim yorgun, aklım uyuşuk, direnemem.
Ben boşa doğmadım eminim,
Boşa zaman geçiyor gözlere baktıkça.
Ben bu sakinleştiren şiirleri,
Her zaman yanımda tutamam,
Tutamadım yalan yere heyecanlandırdı rüzgârlar.
Bilmem daha kaç satır sürer yoğun bıkkınlık,
Ama benim güneşim de bambaşka.
Zorla günaha sokma arzuları bunlar,
Koca bir sıfırı bile siyaha boyalar.
İnsanlara takatim kalmadı artık,
Görmek bile uyuşturur aklı velhasıl.
Ömürden alıp alıp tüketir,
Hadi o zaman yarına "bismillah" diyelim,
DERVİŞİN KOLEKSİYONU
Özüm özüme muhtacım,
Bir kalender merşerebim.
Aktım rüzgârın hayına bugün,
Güneşi görebilmeden.
Özüm özüme dostum,
Bir kalem ötesinden.
Vesaireler kapısından gelip geçmeden,
Öte yolu göremiyorum.
Özüm özümde özümü ararım,
Dünya bana bomboştu bulamadım.
Ben bir kelimenin nesnesine büründüm,
Akla karayı seçti heceler.
Ben özüme muhtacım,
İçimde kalan derin sevgilerle.
Bunu bir yere boşaltamadım,
Sarmala dolanan günlerde.
Ben kendime sağırım,
Allah'tan tercümesini aldım.
O buyurdu ki şurayı,
Ahvale dolandım.
Ben özüme boyandım,
Sabit bir renk bulamadım.
Kalktım Allah'ın yanına vardım,
Benim rengim doymakmış.