İnsan, elindeki mevsimin kıymetini bilmekten çok, gözünü hep uzaklardaki iklimlere diker; gönlü ise sınırları aşar, sonsuzluğu arar.
Ulaşamadığı mevsim, uzakta duran bir hayal gibi ona daha çekici, daha büyüleyici görünür. Oysa her güzelliğe sahip olmak, her çiçeği koparmak, her ufka varmak zorunda değiliz biz.
Bazı güzellikler, tam da erişemediğimiz yerde güzeldir. Bazı hakikatler, dokunulduğunda değil; hayranlıkla seyredildiğinde kalbe daha derin işler.
Çünkü her şey sahip olmak için değil, kimi şeyler hayret etmek, tefekkür etmek ve gönülde yer etmek içindir.
Tıpkı gecenin koynunda parlayan bir yıldız gibi... Ona uzanamayız belki; fakat ışığı yolumuzu aydınlatmaya yeter. İşte sonsuz aşk da böyledir; ona sahip olmak hayaldir, gerçek olan şu ki; o aşkı imanla taşıyabilmek, uzaktan sevmeyi göze almak, hasretiyle olgunlaşmaktır. Zira asıl vuslat, sahip olmakta değil, O Ebedî Sevgili’nin aşkıyla yanıp tutuşurken kendi hiçliğini idrak etmektir.
___ /Güven Taşdemir
Dünyaya bir daha gelsem sevgilim,
Arar bulurum yine seni severimm..
Cenneti değişmem saçının teline,
Ömrümün yettiği kadar seni severim..🖤
Reklam
Çok eskiden çokkkk.1000Kitap
Şimdi beni insan sevmez diye biliyorlar.
Ben önceden arayanı arar, çağırana koşardım.
Düşeni kaldırır, insanı yarı yolda bırakmazdım.
"Dedim ya eskiden fazlaca vefalıydım...’’
En az yaptığımız şey ise sadece kendimizle ve kendimize yeterek yaşamaktır. Şuna dikkat edin: ..... göçmen, yurtdışında nadiren özgür ve bağımsız bir faaliyet alanı, başarı ya da başarısızlık riskleri yüksek olan kendi hesabına bir iş, ya da bireyselliğini geniş ölçüde geliştirebileceği bir ortam arar. Bağımsızlığın risklerine ve tehlikelerine boyun eğmeyi tercih eder; yol almak için zaten açılmış patikaları seçer; belirsizlik korkusuyla maaşa boyun eğer; kendi yolunu bulamadığı bilinciyle işverenin kucağına atılır. Bütün bunlar, büyük kolonileştirme girişimlerine yönelik yetersiz kapasitesinin belirtileridir.
Eğer tesadüfen kendi başına kalırsa, devletten koruma istemeye başlar. Devletten kendisini desteklemesini, geçimini sağlamasını, hatta yaşamayı öğretmesini ister; ve devletin himayesi onu kucaklamazsa, çoğu zaman cesareti kırılır ve kendini yitirir, çünkü aslında atılmaya kalkıştığı maceralara ne karakteren ne de eğitim olarak hazırdır. (1)
Gönül Gözüyle Allah SevgisiŞiir
Gönül gözü açılır, O’nu zikreder dilde,
Sevgi bir ışık olur, ruhun derin yerinde.
Yarattığı her zerre, O’nun yüce isminde,
Sonsuz sevgi deryası, akar bizim kalbimizde.
Kainatın özünde, Rahman'ın şefkati var,
Hem baharda çiçekte, hem yağan karda akar.
Mevla kulunu sever, rahmetini hep sunar,
O’nun aşkıyla yanan, ebedi huzur bulur.
İmtihandır şu dünya, her nefes bir emanet,
O'nun sevgisine ermek, en büyük saadet.
Tövbe edip dönene, açılır bin bir rahmet,
Allah sevgisi olan, aşar her türlü zahmet.
Kalbi sevgiyle dolan, karanlıkta kalır mı?
O’nun rızasını gözleyen, hiç yolda yanılır mı?
Allah’ı candan seven, başka dost arar mı?
Sonsuz sevgi kaynağı, O’ndan gayrı var mı?✍🏻
©EMİRHAN ARSLAN
İki satır arasına sığmayacak yaşantılarımız var. Birikmiş hüzünlerimiz var ve kaybolmuş sevinçlerimiz... Rüyalar içinde rüyalar gördük uyandığımızda dağılıveren. Düşüp düşüp dizleri kanayan inatçı umudumuz, korsanlara inat deryalara yelken açar. Sarsılan ruhumuzun gemisidir ve akıntıya karşı bir yol arar... Hem bilirim hem bilmezim... Bildiğimin cahili bilmediğimin âlimiyim..
Reklam
Reklam