Damat seçiminde fakirliğin tercih sebebi sayılmasına şaşılmasın. Her akıl sahibinin düşüncesi başka olur. Her akıl sahibinin düşünüşü, anlayışı tek tip olsaydı, dünyada hemen her bilim ve fende ve her konuda düşünürlerin yolu bir olurdu. Her şeyde bu kadar anlaşmazlık ve görüş farklılığı görülmezdi. İşte bu genel kural uyarınca kimi zengin damat arar kimi fakir. Başkalarının hareketlerinde gördüğümüz, kendi fikir ve görüşümüze uymayan her şeye gülmemiz, şaşmamız lazım gelse, ömrümüzün büyük kısmını gülmek ve şaşmak ile geçirmek. gerekir. Herkes nasıl hareket edeceğini kendi aklıyla belirler. "Aklı pazara çıkarmışlar da herkes yine kendi aklını beğenip almış." Bu meşhur sözdür.
Laf lafı açar ama her açılan laf geriliğine kalem sokmak, konuşmayı büsbütün çığrından çıkarır. Serde zevzeklik, kalemde isyankarlık olursa ne yapmalı?
Mesela benim hazırda bekleyen var bir tane
“İnsanlık onuru için zahmete girmeye değmez;
nasılsa fiyakasını bozup gururunu kıracak bir şeyler
pusu kurmuş bekliyordur.”
Reklam
"Hani , 'İnsan bir benzerini arar, ' derler ya...Yani birçok konuda anlaşabileceğiniz, sevginizin hiç eksilmeyeceği biri."
"Böyle biri var mı?"
İnsanlar neden “farklı olanı” arar Savaş? Sıradan olmak kötü bir şey mi? Neden birbirlerine eşlerinin, işlerinin, çocuklarının farklılıklarını anlatırlar? Farkı olmayan hayatta yer kaplamıyor mu? Ölür müyüz biraz da sıradanı arasak ya?
Arkadaşın kötüsü çalışanlardan rahatsız olur, başarılı olmayı küçümsemek ve alaya almak yoluyla intikam alır. Seni kendine benzetmek ve kendi düştüğü çukura sürüklemek için başvuracak çare arar.
Çünkü aslında haz denen şey, yalnızca kendi güçlerimizi kullanmak ve onları duyumsalmaktan ibarettir ve en büyük acı, bir şey için güce ihtiyaç duyulduğu anda, gücün yetersiz olduğunun fark edilmesidir. Nerede güçlü, nerede zayıf olduğumuzu araştırarak öğrenmişsek, o zaman doğuştan gelen belirgin yetilerimizi geliştirir, kullanır, onları her açıdan değerlendirmenin yollarını arar ve hep onların işe yarayacağı, geçerli olacağı alanlara yöneliriz; ama aynı zamanda, kendi doğamız açısından yetersiz kaldığımız alanlara dönük çabaları, kendimizi aşarak bilinçli biçimde bırakırız, başaramayacağımız şeyleri denemekten sakırız. Yalnızca bu aşamaya ulaşmış olan biri, her zaman tam bir bilinçle kendisi olabilir ve asla kendini yarı yolda bırakmaz çünkü her daim kendisinden ne bekleyebileceğini bilir. 
Reklam
Reklam