"Onunla karşı sokağa doğru yürüdüm. Sahte sokaklarda sahte bir iş arkadaşıyla mıydım? Gerçek bir dostla başka bir hayatın eşiğinde mi? Bilmiyordum. Ve bilmemek beni deli ediyordu."
"Adım Arben. Ben bir hırsızım. On altı yaşında bir kız için tuhaf bir isim ve tatsız bir iş. İkisini de ben seçmedim. Ama ikisinin de üstesinden geliyorum."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Savaş vakti dağda gönüllü asker sevgililerKitap Alıntısı
"Bana," dedi Roza iç çekerek, "geçen gün o iğrenç şeyi nasıl yedirdin? Açlıktan ölseydim daha iyiydi."
Arben gülümsedi.
"Yılanı mı?"
"Evet. Bir de utanmadan yalan söyledin bana. Güya yılan balığıymış! Seni üçkâğıtçı, kandırdın beni."
"Zavallı mı komutanım? O tam bir cadı! Dili çok uzamış. Sürekli dırdır edip durdu, hiç susmadı. Saatlerce başımızın etini yedi."
Roza sevgilisinin elinden kurtardı kendini, Fikret'e ters ters baktı. Hoşnutsuz bir sesle, "Yalan söylüyor," diye tısladı. "Esas bu ikisi çok konuşuyor."
Arben muzip bir şekilde gülümserken, "Beni karıştırma," dedi. "Ne suçum var? Ben temizim, masumum."
Roza onu alaycı bir bakışla süzdü. "Ya, tabii... Ne demezsin!"
Eline tabancayı tutuşturdu, arkasına geçti. Sol elini sol elinin üstüne koydu. Diğer elini de onun kabzayı tutan elinin üzerine koydu. Roza'nın birden içi ürperdi, tüyleri diken diken oldu. Kendisine bu kadar sokulmasını, elini elinin üstüne koymasını hiç beklemiyordu. Ayrıca sırtında onun kalbinin atışlarını da hissedebiliyordu.
"Bu şekilde tut," diye kulağına fısıldadı Arben. "Omuzlarını destekle. Çok yukarı tutarsan asla hedefi vuramazsın. Kollarıngerilmiş durumda, gözlerin hedefte olsun. Ayrıca çok gerginsin, biraz derin nefes almalısın."
Bir kurbanın yoldaşı," diye devam etti konuşmasına Arben. "O kurbandan daha çok acı çeker."