Elif Toptaş

Elif Toptaş
@arbor_vitae
Şeb-i hicran yanar cânım, döker kan çeşm-i giryânım Uyadır halkı efgânım, gara bahtım uyanmaz mı? Fuzuli (Ayrılık gecesinde canım yanar, ağlayan gözüm kanlı yaş döker. İniltilerim halkı uyandırır, kara talihim uyanmaz mı?)
Şiir
Reklam
Kamu bîmârına cânân, deva-yı derd eder ihsan Niçün kılmaz bana derman, beni bîmarı sanmaz mı? Fuzuli (Sevgili bütün aşk hastalarının derdine deva ihsan eder Bana niçin çare bulmuyor, yoksa beni hasta sanmaz mı?)
Şiir
Beni candan usandırdı, cefâdan yâr usanmaz mı Felekler yandı âhımdan, murâdım şem'i yanmaz mı? Fuzuli (Sevgili, cefası ile beni candan usandırdı, cefa etmekten kendisi usanmaz mı? Ahımın ateşinden gökler yandı, muradımın mumu hâlâ yanmaz mı?)
Şiir
Öldükte bu ben hasteyi eşk ile yusunlar Cânâne güzâr ettiği yollarda kosunlar. Celilî (Aşk hastası olan beni, öldüğümde gözyaşı ile yıkasınlar Sevgilinin geçtiği yolların kenarında bir yere gömsünler)
Şiir
Yeniden Üç sene olmuş yazmayalı Kalemin mürekkebi kurumuş Tam bitmişken kalbimin ağrısı Yeniden başlamış Sanki bu sefer eksiğim Ağlamıyorum satırlar arasında Gözyaşlarıyla boyanmıyor yastığım Nefes almayı unuttuğum geceler Tavana bakarak sonlanmıyor Kalbim yine ağrıyor, evet Ama parçalanırcasına değil Sökülürcesine, ezilircesine değil Sadece kanatlarını takmış uçuyor Unutmuş biraz, havada yalpalıyor Boş bir hayal mi tutunduğum Yoksa hayatın en büyük gerçeği mi Kan ter içinde peşinden koşarsam Beni boşluğa sürükler mi Yeniden sevebilir mi insan Ne inanç ne heyecan kalmış şu bedende Yeşeren tomurcuklar onaylıyor beni Rüzgar ise her şeyi olduğu gibi sürüklüyor Arkama bakıyorum korka korka Yaşadıklarım dehşete düşürüyor beni
Şiir
Reklam