Melek Sare
@archandheart
Mimar Sinan Guzel Sanatlar Universitesi
Siiri, dogayi ve hayvanlari sever bir pandomimar
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Jotaro Kujo
@japonklasikleri
·Herkes bir şey anlatabilir ama herkes aynı anlatmaz.
Hayatınızı ayrıntısıyla gözlemlediğiniz mi? Dokunduğunuz eşyayı, konuştuğunuz insanı, gördüğünüz tüm insanların saçından ayakkabılarına varana dek baktınız mı? Geçtiğiniz yolları sorguladınız mı?
Su gibi akan zamanın ardına bakın, ne kalmış ne kalmamış diye.
Bu kitabı merakla okudum, özellikle öykü sevdiğim için merakım arttı. Aslında merak edilecek bir büyük olay yoktu ancak her cümlesi çok şey anlatıyordu; aile bağı, insanın kendi içerisinde yaşadığı iç hesaplaşma, duygusallığın sorgulandığı bir eserdi. Duygusallık o kadar farklı işlenmiş ki, sanırım bu da yazarın yeteneğini gösteriyor.
Tam 5 kısa öyküden oluşmakta:
Kalanlar
Son Bir Çay
Annemin Çadırı
Görüşürüz
Kız Kardeşim Handan
Öykü başlıklarına bakınca 'Nohut Oda' diye bir başlık görmedim, şaşırtıcı gelmişti.
Okuduğunuzda anlıyorsunuz bu 'Nohut Oda' adını. Ha bu ara kitap adına ve içeriğine dair, kitabın arka kısmında bulunan yazıyı sizlerle paylaşmak istiyorum çünkü çok güzel:
"Mekanın hunharca talan edildiği, bir yere ait olmanın zorlaştığı, hususi ya da kolektif belleğimizin sıfırlandığı zamanlarda, yerleşmenin, kendine bir ev icat etmenin ve kök salmanın insaniyeti üzerine öyküler . . .
Her şeye rağmen kendi kozasını örmekten vazgeçmeyenlere..."
Demesiyle 'beni oku' diyen bir kitaptı.
Bu beş öykü benim için beş güzel roman okuma hissi verdi. Evet; ben beş kısa öykü değil, beş koca roman okudum.
Kişi analizi olsun, üslup olsun ve duygular olsun hepsi güzel işlenmiş. Hayatın küçük bir kısmından tutup onu en güzel şekilde okura sunmuş yazar. Öykülerin sonu iste sade ve etkiyeciydi.
Ben bütün öyküleri çok sevdim, birini seç nerdeseniz 'Kalanlar' diyebilirim. (:
Dervişin Teselli Koleksiyonu
Sınırlar ülkeleri birbirinden ayırabilir ama kederleri ayıramaz. Dünyanın neresinde hangi kültür içinde yaşıyor olursa olsun , insanın dertleri benzerdir. Şair, 'kederlerde bütün yüzler birleşir' derken bu ortak paydayı kastediyor olmalıdır. Bazı insanlar zengin bazıları fakirdir; kimileri hasta kimileri sağlıklıdır; bilgili insanlarda vardır, cahillerde ; ancak bir kedere sahip olmayan tek kişi bile yoktur. Evet kederler ve teselliler evrenseldir, insanlığın müşterek malı ve meselesidir.Bu yüzden bütün insanlığı kaynaştıracak, kardeşliği hatırlatacak dünyadaki çatışmaları dindirecek olan sırlı güç ; keder, musibet ve teselli kavramlarında aranmalıdır.