Büşranur Mercan
@architectbusu
12 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
*spoiler*
*spoier*
Bitirir bitirmez göz yaşlarımı bile silmeye kıyamadığım bir kitaptı. Önce Mücella'nın gözünden baktım paşazade yalısına, Kindinar yokuşunu soğukta çıktım. Sonra Mücella'nın hayatından geçtim. Ama ne geçiş... Yusuf Ziya'nın başında bekledim, yazdığı mektuba ışık oldum. Rengin oldum yaz vakti dadanan hırsızı gözledim. Bordo halı ile mavi halıyı Mücella ile itekledim. Pervin'in safir yüzüğüne baktım Mücella'nın gözünden... Güzide'yi bulan balıkçı oldum.
Mücella'nın hayatı ve hayatından geçen isimler beni böyle etkiledi. Anadolu'da kim bilir kaç kadın böyle sessiz sakin etliye sütlüye dokunmadan geldi geçti. Ya da Mücella'nın hayatına girenler gibi coştu geçti. Hikayesi anlatılması gerekenler vardı ya da yoktu ama Mücella'nın hikayesi beni en derinden yakaladı. Şimdi ne zaman iki katlı bahçeli bir ev görsem aklıma karayemiş ağacıyla Mücella'nın evi gelecek... Mücella ne o eve ait olabildi ne de ev ona ama Mücella hep o evde kaldı. Nazlı'nın son sayfaya yazdığı gibi;
" Bir şelalenin suyuna kapılmış gül yaprağı gibi Mücella, al baştan kendini aynı yerde yakaladı." Vesselam.
Polisiye meraklısı biri için her şeyin birdenbire çözülmesini pek sevemiyorum okurun da kendi tahmin edeceği minik ayrıntılar olmalı ama anlatış tarzından mı yoksa benim göremediğimden mi ötürüdür bilemem olayları sadece Poirot'un çözmesi can sıkıcı geldi. Hatta çoğu kez Hastings'e hak verdiğimi söyleyebilirim. Tahmin edilemeyen sonuyla ters köşe yapıyor ancak okura fazla ipucu vermediği için de zaman zaman üzüyor bence.
Altını çize çize okuduğum güzellik ve ahlak arasındaki o sıkışık alanda bize Dorian'ın değişimini gösteren harika bir eser. Bu zamana kadar okumadığım için kendime hep kızıyorum ancak belki de tam da şu anda okumam gerekiyordu. Özellikle de her şeyin yapaylaştığı bu günlerde...
Okurken hep artı eksi tablosu oluşturdum kafamda. Ütopyanın birçok özelliği aslında distopik olmaya daha yatkın geldi. ancak yazıldığı dönemi ve More'un etkilendiği fikirleri düşündüğümde çok daha farklı bir pencereden bakarak yaklaşabiliyorum. Yine de ütopyanın var olma düşüncesi ve ihitmali bana hiçbir zaman yakın gelmeyecek sanırım.
Diyalogların uzunluğu biraz olsun yavaş akmasına sebep oldu. Aslında sindire sindire okunması gereken bir kitap. Düşüncelerimin bu yönde olmasında bölümler arasındaki kopukluk etkiledi mutlaka. Ancak okurken vermek istediği mesajı çok derinden hissettim.
