Ne için gelmiştik buraya? Hak etmek için. Gönül kabımız ne kadar onun ışığını sevgiyi taşıyabilecek genişliğe ulaşırsa o kadar hak edeceğiz. O kadar her alanda bolluğumuz artacak. Bu nedenle hak etmeye başlamak için, kapimizi genişletmek için zihinden yaşamı bırakıp gönülden, candan yaşama geçmemiz lazım
Tek isteğim gidip odama kapanmak ama bu devamlı kaçıp kapanmaya çözüm bilmekle de yaşam olmayacak. Buna da bir son vermem lazım. Bir şekilde yaşamla baş edebilmeyi öğrenmeliyim. 
Her aşktan böyle bir şiir kaldı bende yaşamımın bir dilimini özetleyen Unutuşun çiçekleri bunun için hiç açmıyor
Dönüyor bir gülüş tek bir dizede
Yaşanmış yüzlerce anı, buruk bir özlem
Çiviliyor beynimin bir yerlerine
Geride hayır acılar filan da kalmıyor
Bir boşluk yalnızca, uçurumları özenen.