Zehra

Zehra
@arhezf
Reklam
İstanbul
İnsanlar sokak sokak çarşı çarşı ev ev İnsanlar sırt sırta omuz omuza verip durmuşlar Boyunları bükük Yorgun asabi kederli kindar Yığın yığın olmuşlar hepsi köprünün açılmasını bekliyor Bir anda şehrin dört bucağına akacaklar Bir anda iki ayrı kıtadaki insanlar gibi Fatihliyle Beşiktaşlı sarmaş dolaş olacak … Benim de aklımdan aynı şeyler geçer Ama daha kahırlı daha kindar daha söylenmez şeyler … Bu gelip geçenlere gülen kadın artık hiç kimseyi beklemediği için neşeli Bu en çok aşktan korkar Bu sıkıntıyı sevmez başını alıp gider … Göğün sonuna kadar alçalışını, gökyüzünün büyük ve aziz oluşunu Ben bu sokaklarda seyrettim İşleri için sabahla evlerini terkeden insanları gördüm Sevdiğim eski kiliseleri camileri koca şehre bu sokaklar birleştiriyordu Ben insana en yakın sıkıntıyı neşeyi bu sokaklarda gördüm Benim dünyayı ve insanları bu sokaklardan ibaret bulduğum zamanlarım vardır
hayatı deliler gibi yaşayan şehirliler
Ağaçlar ve aptallar memleketi Büyük grevler yaşamış denizler Kendilerini bir daha hatırlamamak üzere sevdiklerimiz … Harap hapishanelerini merak ettiğim şehir Mahkûmlar ne düşünür geceleri, belli değil Sevdikleri birçok insanlar ki sade fotoğraflarda yaşar
Hikâyeler
Senin için ötesi yok bir yolculuk düşünüyorum Evimizi barkımızı bırakıp arkamızda Başımızı alıp kaçacağımız bir yer yok olacak burası (Biliyorum, düşünmedik henüz bunu ne sen ne ben)