Zehra
@arhezf
7 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Prangalar artık ayaklarımızda değil, zihnimizde. Farkındalık ve olgunluktan uzaklaşıyoruz. Huzur, gitgide küçülen bir kavram oluyor. Çekingenleşiyoruz. Diğerlerine yaklaşmaktaki sıcaklık beklentimiz, belki de umudumuz azalıyor. İnsanların üzgünlüğü, özgürlüklerine perde olmamalı.
İnsanlar, çok duvar, az köprü yapıyorlar! Bu bir esarettir.
Reklam
“Visibilia Ex Invisibilibus…” Şunu kastediyordu söz: “Gördüğümüz ve dokunduğumuz her şey görünmeyenden kaynaklanır.”
Onu umut etmelisin. Umut edilmeyeni umut etmezsen, onu bulamazsın.
“Ona buradayken bir türlü anlayamadığım bir şeyi soracağım.”
“Neymiş o?” diye soruyordu hostes, adamı koltuğuna bağlarken.
“Ne boka yarıyor ki insanlar?”
Bu patlak ütopyanın parasının üstüne e pluribus unum -“çoğunluğun arasından biri”- diye yazmak, özlü sözlerin en alaycısı olsa gerek; çünkü iğrenç derecede zengin her Amerikalı, çoğunluktab esirgenmiş mal varlığının, yetkilerin ve zevklerin temsilcisidir. Noah Rosewater'ların yarattığı tarihin ışığında daha uygun bir vecize şu olabilirdi: Her şeyin en fazlasını kap, yoksa hava alırsın.