Akıl, kural olarak ne sıkıcı ne de zeki bir konuşmacıyı dinleyecektir. Tüm ikna çabalarını reddeder. Sıkıcı konuşmacı, onu bunaltarak boş rüya alemine yollar. Zeki konuşmacıysa ortaya aydınlatıcı fikirler atmasına rağmen ihmal edilir. Akıl bu fikirlerin peşinde koşarken onu ve konuşmasını unutur. Eğer bunu istiyorsa, aklının gezinmesine mani olamazsın. Efendi sen değilsin, odur.
Yolların, arkasından ah çektiği son ırmak
Belki körpe bir deniz kralının tacıdır
Bir sevgili uğruna ölesiye haykırmak
Belki de en umarsız dertlerin ilacıdır