Miray
@ariadn
65 okur puanı
Nisan 2022 tarihinde katıldı
Yaşamamız için gerekli malların üretiminde emek, temel önemde bir unsur olduğuna göre, emeği sağlayan kimselerin, yani işçi sınıfının çok iyi bir karşılık aldığını sanabilirsiniz. Oysa almaz. Kapitalist toplumda en yüksek geliri alanlar en çok "çalışanlar" değil, en çok "malvarlığı" olanlardır.
Sayfa 20
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bir sınıf, malvarlığı ile öteki sınıf emeği ile yaşar. Kapitalist sınıf, gelirini başka insanları kendisi için çalıştırarak elde eder; işçi sınıfı gelirini yaptığı işin karşılığı olarak ücret biçiminde alır.
Sayfa 20
Diğer kapitalist ülkelerde olduğu gibi, ABD'de de üretim araçları kamu malı değildir. Toprak, hammaddeler, fabrikalar, makineler, bireylerin yani kapitalistlerin malıdır. Bu, müthiş derecede önemli bir olgudur. Çünkü üretim araçlarına sahip olup olmamanız, toplum içindeki yerinizi belirler. Üretim araçlarına sahip olan küçük gruba, yani kapitalist sınıfa mensup iseniz, çalışmadan yaşayabilirsiniz. Üretim araçlarına sahip olmayan büyük grubun, yani işçi sınıfının içindeyseniz çalışmadan yaşayamazsınız.
Sayfa 19
Kasta acı duyma yetisinin olması gerekmiyor, kaldı ki orada böyle bir yeti yok; deride biraz gerekli, uyluğun ise bir yerlerinde yalnızca bir nokta acı duyabilir. Acı, bizi uyarıp tetiklemeyi üstlenen içsel tıbbi danışmanımızdır, o kadar. Her canlı ten gibi her sinir de, hatta her duyu siniri de acı duyacak diye bir şey yoktur. Göz sinirinin duyumlarında acı duyma, gerçek acıyı duyma eğilimine rastlanmaz. Göz sinirini berelersen gözünde ışıklar çakar yalnızca, tıpkı işitme sinirindeki bir rahatsızlığın kulaklarımızda yalnızca bir vınlamaya neden olması gibi. Bitkiler acı hissetmez; basit hayvanlar da, denizyıldızı ve kerevit gibi hayvanlar da muhtemelen acı hissetmiyordur. Sonra insanlar, onlar da giderek daha akıllı oldukça kendi esenliklerini daha akıllıca gözetecekler ve kendilerini tehlikeden uzak tutmaya yarayan dürtülere daha az gerek duyacaklardır. Bugüne kadar yararsız tek bir şey görmedim ki, eninde sonunda evrimle yok olup gitmemiş olsun. Sen gördün mü? Acı da gittikçe gereksizleşiyor.
Sayfa 86
Duyulan acı dile gelip de yüreğimizi sızlatmayagörsün, o acıma duygusu insanı harap eder.
Sayfa 42