Arif Doğan Arıkan
@arifdoganarikan
Öğrenci
Üniversite
Adana
Adana
22 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Doktor Moreau'nun adası , hayvanlaşmış insanlar ve insanlarmış hayvanları bize güzel bir hikayeyle gösteren çok güzel bir kitap . Sıradan bir bilim kurgu eseri gibi görünse de okuduktan sonra size bambaşka ve özgün bir bakış açısı kazandırma özelliğine sahip.
Reklam
2017 yılında Nobel Edebiyat ödülü alan Japon asıllı İngiliz yazar Kazuo İshiguro'nun yazdığı distopik bir eserdir.
Kitapla ilgili belki de sormamız gereken sorulardan biri şudur: Ütopyalar bile yıkıcı olabilir mi?
Kitapta, kendi yaşamlarımızdan bambaşka koşullarda ve dünyalarda cesurca kurduğumuz ütopyaların, sadece zihinlerden öteye geçemeyen birer hayal ürünü olduğu gerçeğini zorlayıcı koşullarda idrak etmemizin hayatımıza ne tür yıkıcı tesirler getirebileceğini görmekteyiz.
İnsanoğlu her daim içinde nefes almayı sürdürdüğü dünyayı kabul edip onu yaşamak zorundadır. Yaşamdan ölüme dek hayatın belirli noktalarda eline verdiği oyuncaklarla oyalanıp durmak zorundadır; fakat tüm bunları yaparken sanki tüm bu şeylere karşı isyan etmeyelim diye bizimle aynı yolda hayallerimiz de yürümektedir diyebilir miyiz?
Ne yazık ki bu hayaller ütopyalardan öteye geçemeyen düşüncelerdir; fakat bundan daha yıkıcı olan tesir ise, tüm bu ütopyaların hayatımız boyunca bizimle gelecek olmasıdır. Kafesteki bir kuşa başka hiçbir yeri göstermeden onu orada tutmak büyük bir kötülük gibi görünmektedir. Fakat bu kuşa hayatının belirli dönemlerinde çok kısıtlı sayılarda ağaçlarda ve bahçelerde uçma izninin verilmesi ona daha büyük bir kötülük olabilir mi?
İşte bizler insanoğlu olarak hem kafesin içindeyiz hem de hayallerimizde ormanlarda ve bahçelerde sonsuza kadar uçup gitmekteyiz. Ne yazık ki bizimle beraber gelen bu hayaller, ulaşılmaz birer ütopyaya dönüştüklerinde içinde bulunduğumuz kafesi idrak ederiz. Hayatımız boyunca gerçeklikten uzak hayalleri hep izlemek zorunda kalırız; çünkü ne yazık ki örneğini verdiğim kuş gibi unutkan değiliz. Ve ulaşılamamaktan başka bir kaderi olmayan bu hayaller her defasında içinde yaşadığımız umutsuz dünyanın gerçekliğini bir tokat gibi çarpar
Bir insanın küçük bir çocuğun yaşamında ne kadar etki sahibi olabileceğini anlatan, son sayfasını okuduktan sonra gözlerimi dolduran, hayatımda en etkilendiğim kitap. Kitabı bitirdikten sonra gün boyunca kitap üzerinde düşünüp, dalıp giderken buluyordum kendimi. Baştan sonra anlatılanlar zaten okurun gözünde belli bir portre oluşmasını sağlıyor; fakat kitap bittikten sonra, son sayfasını da okuyunca kitabın baş kahramanı Zeze'nin neler hissettiğini ve kitabın bir diğer önemli karakter i Portuga'yı hangi bakış açısıyla gördüğünü tam olarak kavramıştım ve adeta tüm taşlar yerine oturmuştu. İşin enteresan tarafı, kitabı okurken benim için sıradan bir eser olacak gibi geliyordu; ama bittikten sonra başucu kitabı oldu.
