Arif Doğan Arıkan
@arifdoganarikan
Öğrenci
Üniversite
Adana
Adana
22 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Doktor Moreau'nun adası , hayvanlaşmış insanlar ve insanlarmış hayvanları bize güzel bir hikayeyle gösteren çok güzel bir kitap . Sıradan bir bilim kurgu eseri gibi görünse de okuduktan sonra size bambaşka ve özgün bir bakış açısı kazandırma özelliğine sahip.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
2017 yılında Nobel Edebiyat ödülü alan Japon asıllı İngiliz yazar Kazuo İshiguro'nun yazdığı distopik bir eserdir.
Kitapla ilgili belki de sormamız gereken sorulardan biri şudur: Ütopyalar bile yıkıcı olabilir mi?
Kitapta, kendi yaşamlarımızdan bambaşka koşullarda ve dünyalarda cesurca kurduğumuz ütopyaların, sadece zihinlerden öteye geçemeyen birer hayal ürünü olduğu gerçeğini zorlayıcı koşullarda idrak etmemizin hayatımıza ne tür yıkıcı tesirler getirebileceğini görmekteyiz.
İnsanoğlu her daim içinde nefes almayı sürdürdüğü dünyayı kabul edip onu yaşamak zorundadır. Yaşamdan ölüme dek hayatın belirli noktalarda eline verdiği oyuncaklarla oyalanıp durmak zorundadır; fakat tüm bunları yaparken sanki tüm bu şeylere karşı isyan etmeyelim diye bizimle aynı yolda hayallerimiz de yürümektedir diyebilir miyiz?
Ne yazık ki bu hayaller ütopyalardan öteye geçemeyen düşüncelerdir; fakat bundan daha yıkıcı olan tesir ise, tüm bu ütopyaların hayatımız boyunca bizimle gelecek olmasıdır. Kafesteki bir kuşa başka hiçbir yeri göstermeden onu orada tutmak büyük bir kötülük gibi görünmektedir. Fakat bu kuşa hayatının belirli dönemlerinde çok kısıtlı sayılarda ağaçlarda ve bahçelerde uçma izninin verilmesi ona daha büyük bir kötülük olabilir mi?
İşte bizler insanoğlu olarak hem kafesin içindeyiz hem de hayallerimizde ormanlarda ve bahçelerde sonsuza kadar uçup gitmekteyiz. Ne yazık ki bizimle beraber gelen bu hayaller, ulaşılmaz birer ütopyaya dönüştüklerinde içinde bulunduğumuz kafesi idrak ederiz. Hayatımız boyunca gerçeklikten uzak hayalleri hep izlemek zorunda kalırız; çünkü ne yazık ki örneğini verdiğim kuş gibi unutkan değiliz. Ve ulaşılamamaktan başka bir kaderi olmayan bu hayaller her defasında içinde yaşadığımız umutsuz dünyanın gerçekliğini bir tokat gibi çarpar
Bir insanın küçük bir çocuğun yaşamında ne kadar etki sahibi olabileceğini anlatan, son sayfasını okuduktan sonra gözlerimi dolduran, hayatımda en etkilendiğim kitap. Kitabı bitirdikten sonra gün boyunca kitap üzerinde düşünüp, dalıp giderken buluyordum kendimi. Baştan sonra anlatılanlar zaten okurun gözünde belli bir portre oluşmasını sağlıyor; fakat kitap bittikten sonra, son sayfasını da okuyunca kitabın baş kahramanı Zeze'nin neler hissettiğini ve kitabın bir diğer önemli karakter i Portuga'yı hangi bakış açısıyla gördüğünü tam olarak kavramıştım ve adeta tüm taşlar yerine oturmuştu. İşin enteresan tarafı, kitabı okurken benim için sıradan bir eser olacak gibi geliyordu; ama bittikten sonra başucu kitabı oldu.
Çok edebi yönü olmayan bir kitap. Yine de konusu itibarıyla kendisini tempoda tutmayı başarıyor. Sanki okunmak için yazılmamış da filmini çekmek için yazılmış gibi bir hava aldım okurken. Yine de fena değil.
Robinson Crusoe'ye herkes gibi iyi kitap demekten başka herhangi bir eleştiri yapmayı kendime layık görmüyorum; çünkü hayatımda okuduğum bu ilk kitaba karşı hiçbir zaman objektif olamadım. Bugün bile arkadaşlarımla bahsi geçse doğru dürüst değerlendiremediğim bir kitap. Orta okuldayken, henüz ben hiç kitap okumamışken, elime tesadüf eseri bir arkadaşım aracılığıyla geçmişti kitap. O güne kadar yaşadığı dünyayı gittiği okul ve yaşadığı evden ibaret sanan bir çocuk için bu denli büyük bir macera kitabı, hiçbir oyunun ya da sokakta gezilen arkadaşların veremeyeceği türden bir deneyimdi doğrusu. Kitap benim için bir gidiş noktasıydı sanki. Kendimi kitap okuyor olarak bile isimlendiremiyordum, sadece kitap baş karakterinin geçirdiği hayatı ve yaşamına uzanmak için kitabın kapağını açıp gidiyorum gibi görüyordum. Kitabı bir kez bile bitiremedim; ama defalarca yeniden başlamak, beni o günlerdeki hayatımdan çok ama çok farklı yerlere götürüyordu. Bir kez bile bitiremedim kitabı ama kendisini tam 1.5 yıl boyunca okudum. O yüzden kitabın baş karakterinin nerede ne yaptığını hatta hangi kelimeleri söylediğini daha 15 dakika önce izlediğim film kadar iyi biliyorum. Hayatım boyunca okuduğum her kitap bana çok keyif verse de Robinson Crusoe'in yeri bende hep ayrı oldu. Hayatımda okuduğum ilk romandı ( 30 sayfa kala bırakmama rağmen ) ve sanırım bu kitap hayatımın ilk ve tek defa kitap okumuş olmak için okumadığım bir kitaptı. Ondan sonrakilerin hepsi kitabı okumak için başladığım kitaplardı. ( Kitap çok iyi ) :)
