arkadaş
@arkadaas
Kapitalistin arzusu, hiç kuşkusuz, elde edebileceği her şeyi almaktır. Bize düşense, onun arzusu hakkında konuşmak değil, onun gücünü, bu gücün sınırlarını ve bu sınırların karakterini incelemektir.
Reklam
“(…) Günümüz dünyasında yaratan hiç kimse için tereyağından kıl çeker gibi olmuyor süreçler! Neo liberalizm diye adlandırabiliriz, ya da azgınlaşan kapitalizm, gösteri toplumu da diyebiliriz, metalar dünyası da, düşünsel, sanatsal, ahlaki çabaların hak ettiği karşılığı bulmasını beklemiyoruz epeydir...”
t24.com.tr/yazarlar/candan...
İkinci olarak, ülkedeki işçi ve memur sendikalarının durumu kelimenin tam anlamıyla iç karartıcıdır. Öyle ki 2019 yılında işçi sendikalarında örgütlü işçi oranı sadece yüzde 9,9'dur (OECD ortalaması yüzde 15,8). (4)
Memurların sendikalaşma oranının (2023 yılında) yüzde 75'e yaklaşmış olması bizi yanıltmamalıdır zira bu memurların yüzde 45,5'i doğrudan iktidar yanlısı bir sendika olan MEMUR-SEN'de, yüzde 26'sı ise öz itibarıyla sağcı bir sendika olan KAMU-SEN' de örgütlü olup, sadece yüzde 7,7'si bir sınıf sendikası niteliğindeki KESK'te örgütlüdür. (5)
Benzer bir durum toplu pazarlık kapsamındaki işçilerle ilgili olarak mevcuttur. Öyle ki ülkede bir bütün olarak emekçilerin (işçiler ve memurlar) toplu pazarlık sistemindeki kapsanma oranı sadece yüzde % 8,5'tir (OECD ortalaması yüzde 32,1). (6) Yani ülkede her 1,000 işçiden sadece 85'i toplu pazarlık sistemine dâhildir.
t24.com.tr/yazarlar/mustaf...
Puan vermedi·160 syf.·
Beğendi
·2023 50. kitabı
(…)
2. Toplumsal emek araçları, onlara el koyanların (ya da sahiplerinin) ellerinde, sömürü araçları haline geldi. İşçilerin bu yüzden emek araçlarına, yani yaşam kaynaklarına el koyanların iktisadi boyunduruğu altında olması, bütün biçimleriyle köleliğin temelidir; toplumsal sefalet, zihinsel körelme, siyasala bağımlılık.
3. Bu sömürünün egemenliği altında, sömürülenler tarafından yaratılan zenginlik giderek artan bir hızla sömürücülerin (kapitalistler ve büyük toprak sahipleri) ellerinde birikiyor, emeğin ürününün sömürücüler ile sömürülenler arasındaki bölüşümü durmadan daha eşitsiz hale geliyor, proleterlerin sayısı ve geçim güvencesizliği durmadan artıyor vb.
(…)
7. İşçi sınıfının kurtuluşu sadece işçi sınıfının kendi eseri olabilir. İşçi sınıfının, kurtuluşunu, hasımları ve sömürücüleri olan kapitalistlerden ve büyük toprak sahiplerinden de, büyük sömürücülerin rekabeti karşısında ezilirken onların ya da işçilerin saflarına katılmaktan başka çareleri olmayan küçük burjuvalardan ve küçük köylülerden de bekleyemeyeceği apaçıktır.
Sayfa 104 - Yordam Kitap, Çev. Erkin Özalp, İkinci Basım, Ekim, 2021; ( Friedrich Engels, Erfurt Programı Üzerine/1891 Tarihli Sosyal Demokrat Program Taslağının Eleştirisine Katkı)·Kitabı okudu
Reklam