“Hayat Mahallesi, Kader Sokak, Şükür Apartmanı, Numara 5.”
Elimdeki kâğıdı bir kez daha okudum. Hayat, Kader, Şükür... Yolun sonu yatıra falan mı çıkacak acaba dedim kendi kendime.
Başlangıçta tanıdık bir hikaye gibi gelse de bukez önemli olan hikayeden çok “insan”a dışarıdan bakabilmekti. Bakabilmekti diyorum çünkü günlük hayatın hır-gürünün içerisinden çıkabilmek “insanlar” için oldukça zor.