Sarah ve Şemsi, arkadaşımın beğendiği için ödünç verdiği bir kitaptı. Fakat ben arkadaşım kadar zevk alarak ya da beğenerek okumadım.
Kitapta 1800’lü yıllarda yaşamış olan ve ilk uluslararası tiyatro yıldızı sayılan Sarah Bernhardt’ın İstanbul turnesine geldiği bir hafta anlatılıyor. Yazar, büyük büyükbabası Molla Şemsi’nin Sarah Bernhardt ile geçmişte bir ilişki yaşadığını hayal etmiş ve bunu roman şeklinde kaleme almış. Fakat kitapta ne bir olay var ne de gerçekten hissedebileceğim bir aşk hikayesi mevcut. Karakterlerin ağzından sürekli olarak seviyorum, aşığım tarzında konuşmalar duysak da ben o hissiyatı alamadım.
Aslında konu güzel işlenebilse ilgi çekici bir kitap ortaya çıkabilirmiş. Fakat her şey çok yüzeysel; sürekli olarak bir kırılma noktası bekledim, ama yoktu. Her şey oldukça durağandı ve kitap neredeyse elle tutulur bir mevzu olmadan bitti. Sanki yazar Sarah Bernhardt için bir biyografi yazmak istemiş ama çok da derine inmek istemediği için bir roman olarak kurgulamış. Zaten kitabın sonundaki yazıda da araştırmalarını çok derin tutmadığından ve ne kadar yararlanabileceği biyografik kaynak olsa da iki üç tanesini referans aldığından, neredeyse tamamen kurmaca bir metin yazdığından bahsetmiş. Sürekli olarak sanki bir biyografi kitabıymış gibi Sarah Bernhardt ile ilgili bilgiler okuyoruz.
Molla Şemsi aslında ilgi çekici bir karakter olabilirmiş; ama kitap boyunca o kadar tuhaf yansıtılıyor ki kendimi karakteri hiç sevmemiş bir vaziyette buldum. Kitap üzerinden konuşursak Sarah Bernhardt’ı sahiden seven bir karakter mi derseniz bence hayır, saplantı olduğunu düşünüyorum. Bir hafta boyunca gizli aşıklar gibi Sarah ile buluşup gezen Şemsi, karımı da seviyorum diyip akşamları eşi Saide’nin yanında ona sarılarak uyuyor. Sarah’ın kendisini öpmesine izin
Atıştırmalık
Mitoloji temasını sevdiğim için kitaba merakla başladım ve genel olarak keyif alarak okudum. Akıcı bir dili olduğu için sayfalar çok hızlı ilerliyor, bir oturuşta bile büyük kısmı okunabilecek türden.
Ama bana göre hikâye biraz fazla hızlı ilerledi. Karakterleri daha yakından tanımayı, duygu ve düşüncelerine daha çok ortak olmayı isterdim. O yüzden bazı yerlerde olaylar yaşanıyor ama etkisini tam hissedemedim.
Eğer beklentiniz hızlı akan, mitoloji ve arkadaşlık temasını bir arada sunan bir kitap okumaksa bence şans verilebilir. Ama karakterlerle güçlü bağ kurmayı ve daha detaylı anlatımları seviyorsanız, size biraz eksik gelebilir. Benim için keyifliydi ama biraz daha derin işlense çok daha etkileyici olabilirmiş.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Zenginlerle arkadaşlık ederken izzet-i nefsini korumanı, fakirlerle sohbet ederken alçak gönüllü ve ihlas üzere
bulunmanı tavsiye ederim. Böyle yapman ve bu yolda yürümen Yaradan’ın azamet ve kudretini temaşa etmeni ve bu
temaşanın devamını sağlar.
Sebepler zincirinde Allahu Teâlâ’yı zan altında tutma. Bütün gayretinle Allah’a dayanıp sükunet bul. Din kardeşle-
rinin haklarını aranızdaki sevgiye dayanarak zayi etme. Miskin ve düşkünlerin sohbetine tevazuu içinde devam et. Sakın edep ve cömertliği elden bırakma. Nefsini öldür ki yaşayasın.
İnsanların Allah’a en yakını, ahlaken en güzel olanıdır. Amellerin en üstünü, Allah’tan başkasına iltifat etmemenin sırrına riayet etmektir.
Wyatt ilk kitapta okuduğumuz Cash’in kardeşi. Ve kasabanın veterinerinin kızı olan cerrah veteriner:) Sally’nin hikayesi. İkili çocukluktan beri en yakın arkadaş ve onların yıllar süren arkadaşlıktan, gerçek aşka nasıl ilerliyorlar onu okuyoruz. Kovboy romantizminde olmazsa olmaz tüm detaylar mevcut. Çıtır çerez miss gibi çok keyifliydi. Aile ilişkileri, kasabanın atmosferi, tabiki çiftliğinde, arkadaşlık sevgi tüm bağları derinden hissettiriyor.
Küllerinden Doğmayı Seçenlerin HikayesiDuygu ve Düşünce
Kitabın güzel yönü sayfaları çevirirken karşınızda biriyle sohbetini sonuna kadar hissediyorsunuz. Yazarın daha önceki söyleşilerini, konuşmalarını da yakından takip eden biri olarak, Ayetel Kürsi'nin o muazzam koruyucu "zırhı" ve feyzi, kalbi dünyevi telaşlardan arındırıp sükunete kavuşturma konusunda ve onun bu manevi derinliğinide önerisi muazzam ayrıca kitaba da yansıtabilmesini çok değerli buldum. Önemli alimlerin ve zatların hayatlarından verdiği samimi örneklendirmelerle, insanın yaşam kalitesini gerçekten artıran bir yol çiziyor.
Kitap, "Önce kendini sevmeyi, sonra başkalarını sevmeyi, ondan sonra da başkalarının seni sevmesine izin vermeyi öğrenmelisin" diyerek insanın içsel dengesini kurmasını hedefliyor. Kendi içine dönmek, ve o meşhur Zümrüdüanka gibi yeniden kanatlanmak sürecini felsefi ama bir o kadar da akıcı bir dille aktarıyor.
Eğer şu sıralar ruhunuzu yorgun hissediyor ve bir çıkış yolu arıyorsanız; bu kitap size çok yakın bir dostun omzunu uzatıyor. Kesinlikle tavsiye ederim. 
İyi Olacaksın 
Sibel Uzun
İyi Olacaksın Sibel Uzun
Sakura’nın Ailesi’ni okurken uzun süre yanlış bir hikâye okuduğumu sandım.
Yeni bir eve taşınan, hayata uyum sağlamaya çalışan, kendi küçük sorunlarıyla büyüyen bir ailenin hikâyesi gibi başlamıştı her şey. Karakterlerin yaşayacağı zorlukları tahmin etmeye çalışırken aklıma gelenler oldukça sıradandı: okul sorunları, arkadaşlık ilişkileri, dışlanmak, yeni bir çevreye alışmak… Oysa kitap beni hazırlıksız yakaladı ve bambaşka bir yere götürdü.
Sayfalar ilerledikçe olaylardan çok, bir ailenin taşıyamadığı yükleri okumaya başladım.
Bu kitapta beni en çok etkileyen şey, trajedinin yüksek sesle anlatılmaması oldu. Büyük acılar yaşanıyor ama kimse uzun uzun konuşmuyor. Kimse kendini açıklamıyor. Acı, karakterlerin bedenlerinde, davranışlarında ve sessizliklerinde görünür hale geliyor.
Annenin yaşadığı değişim bunun en çarpıcı örneklerinden biriydi. Yaşadığı yükü anlatmak için kelimelere ihtiyaç duymuyordu. Bedeni onun yerine konuşuyordu. Babanın bir noktadan sonra ortadan kaybolması ise ilk başta öfke uyandırsa da, zamanla başka bir duyguya dönüşüyor. Çünkü kitap onu bir kötü karakter olarak değil, taşıdığı yükün altında ezilen bir insan olarak gösteriyor.
En sarsıcı bölümlerden biri ise ağabeyin hikâyesiydi. Aynaya baktığı anı okurken içim düğümlendi. Çünkü orada yalnızca fiziksel bir kayıp yoktu. Hayatın, hayallerin ve insanın kendisiyle kurduğu ilişkinin bir anda değişmesini görüyorduk.
Kitabın başlarında hâlâ umutlu düşünüyordum. Yaşananların sevgiyle aşılacağını, ailece birbirlerine sarılacaklarını, her şeyin yoluna gireceğini sanıyordum. Belki de bu yüzden sonraki sayfalar bu kadar sert geldi. Çünkü kitap, okuru güvenli bir yere yerleştirdikten sonra yavaş yavaş o zemini çekiyor.
Sakura’nın Ailesi bana bir kez daha bazı hikâyelerin hayaletlere, canavarlara ya da
