Gözlerimi kapatıyorum ve açıyorum. Ne bir cisim, ne bir insan, ne bir ışık, ne bir karanlık... Hiçbir şey göremiyorum. Işık yok ama karanlık da yok. Sadece hiçlik var. Ve insan ruhunu en çok yıpratan da, hiçlikten başka bir şeye sahip olmamasıdır. Kötülükler bile yalnız bırakmış beni. Ama bu durumda, hangisi daha kötü bilmiyorum.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Biliyorum. Tutkudan nefesimi kesecek hiçbir şeyle, hiç kimseyle karşılaşmayacağımı biliyorum. Biliyorsun, birini sevmek başlı başına bir girişim. Güç ister, yürek ister, körlük ister... Hele ilk başta bir an var ki, uçurumdan atlaması gerekir insanın. Bir an bile düşünülse bu yapılamaz."
