Bu cümle onu sanki aşağı sınıftan, dilsiz bir yalnızlığa mahkum edilmiş, zavallı biri haline getirir, ama aynı zamanda bir de güç halesi yerleştirirdi başının üstüne.
Bütün bu taş duvarlardan ter gibi Istırap akıyor, bunu biliyorum. Bu duvarlara hiçbir zaman yüreğim sızlamadan bakamadım. Ama kalbimin ta derinlerinde biliyorum ki aranızdan en zavallıları bile, karanlığın içinden yüce bir çehrenin belirdiğini görmüştür.