Karanlık Çağ'a geri dönmeyeceğiz. Bu ülkedeki hiç kimsenin herhangi bir kadın üstünde öylesi bir güç sahibi olmasına izin vermeyeceğiz. Hükümetin içinde ve dışında karanlığın dönüşünü yasamaya çalışan büyük güçler var. Biz büyük bir güç değiliz. Gel gelelim biz ışığız. Kimse bizi söndüremez. Hepiniz daima ışıl ışıl parıldayın; bugün ve her zaman.
Ne çok insan vardı içeride işkenceye maruz kalan. Ama yurdum insanı yeni yılın ilk dakikalarına dansöz seyrederek girmeyi bekliyordu. Ne yaman çelişkiydi! Mideme kramplar girdiğini anımsıyorum.
Annem babamdan "beyim" diye söz ederdi. Babamın eve bıraktığı her kuruşa sattığı süt ve yoğurt gelirini ekleyerek evde "artı değer" üreten, pişiren, silen süpüren, ısıtan, çocuk doğuran, büyüten ve ona kadınlık yapan ağır bir işçiydi. Ancak bir kez, bir akşam yemeğini hazırlayamadığı için nedeni bile sorgulanmadan şiddet gören, bunu benim de ilerde yaşamamı istemediği için babamın ekonomik yetersizliğinden kaynaklandığına inandığım gönülsüzlüğüne karşın, annem bana sık sık "okumalı ve mutlaka meslek sahibi olmalısın kızım" derdi.