Serpil Ergin
@arwenceren
Kitapkolik bir yolcu...
Benim için çok hafif ve etkisiz cümleler. Fakat gerçek hayattan alınmış olması okunması için yeterli aslında. Özellikle de etrafını sürekli eleştiren kişiler empati yapmayı öğrenmek için tercih edebilir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Havada kalan birçok konuya rağmen kurgusu ilginç bir psikolojik gizem romanıydı. Sürekli bir eksiklik hissettim nedenlere dair. Sanki çok daha güzel işlenebilirdi... Devamı var sanırım okuduktan sonra güncelleyeceyim yorumumu
Bazı kitapları merak ettiğiniz için okursunuz, bazılarını dillerinin güzelliği okutur, bazılarını da karakterlerinin enteresan oluşu. Ben bu kitabı her üç kriterden bir miktar ( birer fiske) barındırdığı için bitirdim sadece. Evet hiçbir konuda vaaaoov demedim ne yazık ki. Hatta çeviri devrik cümleler içeriyor, karakterler sürekli birbirine ergen tripleri atıyor diye bir ara bırakmayı düşündüm. Yaş aralığı 40 ~55 olan insanların düşünce biçimleri 20 li yaşlarda bırakıldığı için karakterler ruhuma kazinmadi maalesef. Hikaye güzeldi ama gereksiz bir yığın bilgi ve laf kalabalığı ile golgelenmisti. Sonu bir tık çarpıcı ama eksiği çok. Oturmamış ve cevaplanmamis birden fazla konu mevcut. Buna rağmen akıcı ve merak uyandırıcı bir şeyler vardı ki kitabı okumaya devam etmenizi sağlıyor. Sebastián Bergman tüm bencilliğine rağmen iyi bir psikolog ve zor bir arkadaş. Belki serinin devamı daha olgunlaşmış ve dili daha iyidir. Devamını Kesin okurum diyemiyorum ama elime hesapli sekilde düşerse şans verebilirim.
Çok zekice yazılmış bir polisiye fakat 5 bilinmeyenli denklemler içeriyor. Yani 10 yıl önce olup bitmiş şeylerin ufak kırıntılar halinde size sunularak anlatolmasi sinirlerinizi bozabilir. Bu da doğal olarak ortaya tahmini zor meseleler çıkarıyor ki zaten işin içinde siyaset de olduğu için işleyiş ağır... Gibson 'in başarılı bir hacker oluşu ve bilgisayar dünyasının karmakarışık işleyişi de duruma tuz biber katıyor. Yine de aynı zamanda bilgilendirici bulduğum bir yön oldu bilgisayarlar hakkında yazılanlar. Kaybolan ve akıbeti hakkında 10 yıldır en ufak bir ize rastlanmayan Suzanne için çok gecikmiş bir operasyon okuyorsunuz. Peki başarılı oluyor mu? Suzanne yaşıyor mu? Kaçarken bıraktığı mesaj çözüldü mü? Adalet yerini buldu mu? E okuyun öğrenin tavsiyemdir değecek.
Yazarın okuduğum ikinci kitabı ama ilk kitabı daha çok beğenmiştim. 
Bakire isimli kitabın anlatımı çok etkileyiciydi. Sanırım aynı etkiyi burada bulamama nedenim biraz çeviri etkisi biraz da di'li geçmiş zaman anlatımı. Hikaye anlatım çok sıkıcı ilerliyor ve arayayım bir milyon yorum katılmış. Üstelik diğer karakterlerin kendi cümleleriyle değil de yazarın anlatımı ile ikinci elden duygu aktarımı hiç geçmesi bana. Oysa ki devasa bir merak uyandırılmisti kurguda. Zaten o merak unsuru olmasa yarım bırakırdım. Lakin bundan sonra ne olacak diye merakla sayfaları çevirmek yerine, yazarın iç sesi ve yorumları bir bitseydi diye diye bazı yerleri atlayarak okudum. Bir öğretmen edasıyla detaylıca anlatıp kendimi ilkokul sırasında hissettirdiği için puan kırdım. Nefis olan şey ise son 50 sayfayı su gibi okutması oldu. Çözüme kavuşan detaylar yürek burktu.
Ray neden küçük bir kızı öldürmek istedi? Neden nehirde bulunması için çabaladı? Neden bu kadar kolay yakalandı? Ray gerçekten Ray mi? Zayıf yönleri elbette ki vardı ama genel anlamda çok iyiydi. Sıkı bir polisiye olduğunu söyleyemem çünkü soruşturma araştırma kısmından çok kitap yazan bir kadının realist bakış açısı kullanılmış. Çok yogunken okunmamali bence.
Bakire isimli kitabın anlatımı çok etkileyiciydi. Sanırım aynı etkiyi burada bulamama nedenim biraz çeviri etkisi biraz da di'li geçmiş zaman anlatımı. Hikaye anlatım çok sıkıcı ilerliyor ve arayayım bir milyon yorum katılmış. Üstelik diğer karakterlerin kendi cümleleriyle değil de yazarın anlatımı ile ikinci elden duygu aktarımı hiç geçmesi bana. Oysa ki devasa bir merak uyandırılmisti kurguda. Zaten o merak unsuru olmasa yarım bırakırdım. Lakin bundan sonra ne olacak diye merakla sayfaları çevirmek yerine, yazarın iç sesi ve yorumları bir bitseydi diye diye bazı yerleri atlayarak okudum. Bir öğretmen edasıyla detaylıca anlatıp kendimi ilkokul sırasında hissettirdiği için puan kırdım. Nefis olan şey ise son 50 sayfayı su gibi okutması oldu. Çözüme kavuşan detaylar yürek burktu.
Ray neden küçük bir kızı öldürmek istedi? Neden nehirde bulunması için çabaladı? Neden bu kadar kolay yakalandı? Ray gerçekten Ray mi? Zayıf yönleri elbette ki vardı ama genel anlamda çok iyiydi. Sıkı bir polisiye olduğunu söyleyemem çünkü soruşturma araştırma kısmından çok kitap yazan bir kadının realist bakış açısı kullanılmış. Çok yogunken okunmamali bence.