Çünkü her şeyden çok kin beslediğim, nefret edip lanetlediğim buydu: bu hoşnutluktu, bu sağlıklı durum, bu rahatlık, burjuva sınıfın bu özenli iyimserliği, ortakararlılıkta, normalde, sıradanlıkta bu verimli, bu başarılı disiplindi.
Bizim hikayemizin tuhaf hatta itici yanı şehrin ve insanların, sokaklarda yürüdükçe sezdiğimiz karanlık ve korkutucu yanlarıyla karşılaştırıldığında, o kadar da önemli değildi belki. Şehir bize hayatlarımızı sıradan yanını hissettiriyor ve herhangibir suçluluk duygusuna kapılmadan alçakgönüllü olmayı öğretiyor.