Dünyada her şey olabilir. İnsana lazım olan, daima her fenalığa kendini hazırlamaktır. Düşündüğü başına gelmezse hiçbir zararı olmaz, gelirse fayda görür. Çünkü bir belaya bekleyerek uğramak, aniden uğramaktan bin kat iyidir.
Şayet mutluysan çok fazla yemezsin. Mutlu bir insan öyle tatmin olmuş hisseder ki içeride hiçbir boşluk hissetmez. Mutsuz bir insan kendini besinle tıka basa doldurmaya devam eder.
"Madde sadece bilincin bedenidir―onun giysisi, onun barınağı, onun ikametgâhı, onun tapınağıdır―ama yaratıcı olan bilinçtir. Ve tapınak yaratıcı için oluşturulur; tersi değil. Madde var olmayı sürdürür çünkü bilinç var olur; tersi değil. Yani maddenin her şey olduğunu düşünenler uykuda kalır, ışığın ne olduğunu asla bilmezler, onlar hiçbir zaman şafağı görmezler. Ve doğal olarak karanlıkta olanlar çok tökezler, kendilerini, diğerlerini de incitirler ve tüm hayatları sadece çatışma, sürtüşme, şiddet, savaştan ibarettir. Onlar asla sevginin ne olduğunu bilemezler çünkü sevgi yalnızca sen ışıkla dolu olduğun zaman mümkündür.”