Fatma KORKUT
@arzukorkut
“Dürüst bir insan daima çocuk kalır.” Sokrates
Kitabı okuyalı çok zaman oldu ama bendeki etkisini hala hatırlıyorum. Çok çarpıcı, değişik bir konusu vardı.O sıralar hipnoz konusuna ilgi duyuyor ve o minvalde kitaplar okuyordum. Bu kitap da hipnozla ilgili fakat kurgusunu çok beğenmiştim ve beni oldukça etkilemişti. Kitap başlangıçta okuyucuyu pek sarmasa da sonrasında olaylar çok çarpıcı bir şekilde gelişip merak uyandırıyor. Gerçekten güzel bir kitaptı, karakterlerin sıradan insanlar olması fakat tam da bu nedenle olayların baş rolünde olmaları ve tüm gizemi ilginç bir şekilde çözmeleri çok ama çok etkileyici bir dille anlatılmış.
Kitabı okumanızı tavsiye ederim, beğenmeniz dileğiyle keyifli okumalar..
Reklam
Çaresizlik öğrenilmiştir,başarılı olmak da öğrenilebilir.
Sende sandığından fazlası var!
Başkaları yapabildiyse, sen de yaparsın.
Hayatta ya tozu dumana katarsın, ya da tozu dumanı yutarsın.
Seçim senin! Her şey seninle başlar!
Evet bu kitap Türkiye deki en başarılı başarı kitabı seçilmiş.Gerçekten de en tembel insanı bile gaza getirip “yürü be kim tutar seni” moduna yükselten bir kitap. Okurken bir yandan da sanki gerçekten başarmışsınız ya da başarabilecekmişsiniz gibi hissediyorsunuz. Yani vadettiği başarı duygusunu yaşatıyor. Fakat ben genel olarak bu tarz kişisel gelişim kitaplarını okumayı çok sevmediğim için çok süründü elimde zor bitirdim. Okunması gereken kitaplardan olduğuna inandığım için bitirebilmeyi başardım!
Kitaptan anladığım en temel şey Einstein’ ın hatalı başarı yargılamasıyla ilgili olarak söylediği; “Siz kalkıp bir balığı ağaca tırmanma yeteneğine göre yargılarsanız, tüm hayatını aptal olduğunu düşünerek geçirecektir.” sözü oldu diyebilirim.Çünkü kendine güvenmenin ötesinde bir şey varsa o da kendini bilmektir bence. Herkes kendini iyi tanımalı, karakteriyle uyumlu kariyer planı yapmalı, istekleriyle yeteneklerini uyumlandırmalı, doğuştan gelen yatkınlıklarıyla bağlantılı yetkinlikler geliştirmelidir.Stephen Covey’ in deyişiyle, “Başarı merdivenini hızla tırmanmak kadar merdivenin doğru bir duvara dayalı olup olmadığı da önemlidir.” Bunları sağladıktan sonra isteyip de başarılı olamayacak insan yoktur! tezini savunan bir kitap.
Kitabın yazarının hayatı da başlı başına bir başarı öyküsü olarak yazılanların hayali değil elle tutulabilir olduğunu kanıtlaması açısından önemli bir ayrıntı bence. Ben başarabildiysem sen de başarabilirsin demesi insana güç veriyor.Yazarın ilk kitabı “Ya bir yol bul, Ya bir yol aç , Ya da yoldan çekil !” de
Alice: buradan gitmek için bana hangi yolu izlemem gerektiğini söyler misin?
Cheshire Kedisi: nereye gitmen konusunda iyi bir anlaşmaya bağlı bu.
Alice: neresi olduğunun önemi yok!
Cheshire Kedisi: o zaman hangi yol olduğunun da bir önemi yok.
Alice: sonunda herhangi bir yere varsın da.
Cheshire Kedisi: elbette varacaksın. Eğer yeterince uzun yürürsen..
Alice Harikalar Diyarında kitabını bir çoğumuz çocuk masalı olarak bilse de aslında kitap fantastik bir çocuk kitabı olmasının yanında; mantık, matematik ve diyaloglardaki derin felsefi anlamlar nedeniyle esasen yetişkinler için yazılmış gibi duruyor. Zaten kitabın yazarı da bir matematikçiymiş.
Masalımız, kahramanımız Alice in “Geç kaldım geç kaldım” diyerek önünden geçen beyaz bir tavşanın peşi sıra gidip tavşanın girdiği delikten aşağıya bakarken içeriye düşmesiyle başlıyor. Alice uzun bir düşüşten sonra fantastik bir dünyaya düşer fakat kendisi bunun farkında değildir. Karşılaştığı konuşan hayvanlarla olan diyaloglarında aslında içsel sorgulamalar, korkular, kararsızlıklar ve hayaller vardır.Ormanın içinde yolunu bulmaya çalışırken karşısına çıkan pek çok nesne onunla konuşur ama Alice hala aradığı cevabı bulamaz, kendisi de bazen küçülür bazen dev gibi olur halden hale şekilden şekile girer.Başına çok tuhaf olaylar gelir nereye düşmüştür böyle? Bu olaylar O na ne anlatmak istiyordur? Cheshire kedisi ve tavşan nereye kaybolmuşlardır, kraliçe Alice in kellesini de uçuracak mıdır ? Kim bilir?
Evet sevgili okuyucu fantastik ama bir o kadar da düşündüren masalımız hepimizin içinde bir yerlere dokunuyor orası kesin. Bakalım senin yolun nereye götürecek seni yeterince uzun yürüdüğünde? Kitabın ince olması sizi yanıltmasın, içerik anlamı epey ağır basar. Bana herkesin baş ucu kitapı olan Küçük Prens i
Kitabı okumaya başladığınızda karşılaştığınız argo ama değişik kelimeler ve anlatılan vahşet insanı gerçekten de dehşete düşürüyor. Sebepsiz yere yapılan kötülükler karşısında “neden ya neden bir insan bu kadar kötü olur ki?” diye sormadan edemiyorsunuz.
Yazar Anthony Burgess in kendisine kanser teşhisi konup bir yıllık ömrün kaldı dendikten sonra o süre zarfında karısını geçindirebilmek için yazdığı beş kitaptan birisi de Otomatik Portakal. Ve sonra yazarımıza pardon bir yanlışlık olmuş hastalar karışmış siz kanser değilsiniz sağlıklısınız dendiğinde neler hissetti acaba? Her neyse bu sayede yazar epey ünlü olup edebiyat dünyasına girmiş.
Kitabımız “iyilik ve kötülük” kavramlarını “şiddet,suç ve ceza” üçgeninde değerlendiren bir roman. Yazıldığı dönem düşünüldüğünde bir suçlunun devlet tarafından ıslah edilme biçimini ve sonuçlarını hayali bir gelecek atmosferi çizerek hicveden bir roman diyebiliriz.
Kahramanımız Alex kanunsuz anlamına gelen isminin hakkını fazlasıyla veren dört kişilik çetesiyle geceleri sokaklarda terör estiren, şiddetin ve vahşiliğin her türlüsünü seven, üreten ve uygulayan ama klasik müzik de seven özellikle Beethoven ve 9. Senfoni ye ayrı tutkun olan bir ergendir.Çetenin özellikle iyi ve zararsız insanlara sadece kendi zevkleri için yaptıkları şeyleri okurken kendimi bazı kavramları düşünüp sorgularken bulduğumu söylemeliyim.
Bir süre sonra çete içindeki liderlik çatışmaları sonucunda Alex’in yolu beklenildiği üzere hapishaneye düşer ve asıl hikaye bundan sonra başlar.Hükümetin suçluları topluma kazandırmak için yaptığı deneysel çalışmalara gönüllü olarak katılan Alex başına geleceklerden habersizdir. Hapishanedeki rahibin dediği gibi “iyilik kişinin içinden gelir. Kişi iyiliği seçebilmelidir. Kişiye seçme hakkı tanınmazsa, o
Ahmet Ümit böyle bir kitabı nasıl yazmış aklım almadı doğrusu. Maalesef bitiremedim, sevenler olmuştur belki haksızlık da etmek istemiyorum ama ben daha fazla okuyamadım. Kitapta kısa kısa farklı hikayeler var ama ben anlatılan hikayelerin hiçbirini de sevemedim.
Sanki yazmış olmak için yazılmış bir kitap fazla zorlama olmuş ben beğenmedim, bu nedenle tavsiye de edemeyeceğim...
Reklam