İki gündür, demək olar ki, kitab oxumağa vaxt tapmadığım üçün düşündüm ki, bir Wattpad arxivimə baxım, görüm nə var, nə yox. Bilirdim ki, vaxtilə orada oxuduğum bəzi hekayələr artıq kitab olaraq çap edilib. Onları tapıb qeyd etmək istədim.
Bu kitab da onlardan biridir.
Kitab oxumağı sevmək və onu tənqid etmək tamamilə başqa bir şeydir, sırf kütləsi var deyə gərəksiz kitablar çap etmək isə tamam başqa...
Wattpad-in növbəti kağız israflarından biridir.
Belələtərinə görə həqiqətən oxunası kitablardan qorxur insan….
Asel değil Asya'dır o :D
Pek çoğumuz gibi ben de bu eserin önce sinema uyarlamasını izlemiştim. Bu yüzden zihnimde Asel hep Türkan Şoray, İlyas ise Kadir İnanır’dı. Ancak kitap, olay örgüsü ve karakter derinliği yönünden filmden yer yer çok ciddi farklılıklar gösteriyor. Romanda, İlyas’ın römork ile geçitin aşılması konusunda yaptığı o büyük hatadan sonra içine düştüğü depresyon sürecini, vicdan azabını ve ruhsal savrulmasını çok daha detaylı okuyoruz. Elbette bu derinlik onun Asel’e ve çocuğuna yaptığı haksızlıkları, sadakatsizliğini haklı çıkarmaz; fakat bir insanın kendi kibri yüzünden nasıl adım adım kendi felaketini hazırladığını, insan olmanın o trajik zayıflığını çok daha net görmemizi sağlıyor. Yine de tüm bu savrulmaların sonunda Asel’in yaptığı seçimi son derece yerinde ve haklı buluyorum. Sevgi emektir dostlar.
Film izledim kitaba gerek var mı demeyin ikisi gerçekten çok farklı bazı yönlerden boş vaktiniz olursa okuyun.
Reklam
Sevgi neydi? Sevgi emekti.
Puan vermedi·140 syf.··
Beğendi
·2026 17. kitabı
·23 saatte okudu
·Okunma: 03 Haziran 2026 13:59
Bir hikâye, insanın kalbini kitapta başka, perdede başka yerinden vurabilir mi; üstelik biri diğerini gölgede bırakmadan? Selvi Boylum Al Yazmalım benim için tam da böyle bir yerde duruyor. Normalde önce filmi izlemeyi sevmem; çünkü zihnimde kurduğum karakterlerin başkasının yorumuyla yer değiştirmesine direnirim ama bu kez istisna oldu: Film, kitabın ruhuna ihanet etmeyen nadir uyarlamalardan biri gibi geldi bana. Üstelik hikâyenin geçtiği coğrafya da bu duyguyu derinleştiriyor. Cengiz Aytmatov’un eserindeki Kırgız bozkırları, dağ yolları ve Issık Göl çevresinin sert ama şiirsel atmosferi, karakterlerin iç dünyasındaki yalnızlığı ve savruluşu adeta görünür kılıyor. Filmde ise bu ruh, Anadolu’nun toprak yollarına ve kırsal manzaralarına taşınırken hikâye bize daha tanıdık, daha yakın bir yerden sesleniyor. Belki de bu yüzden aşkın, emeğin ve sadakatin sınandığı bu hikâye yalnızca karakterlere değil, geçtiği coğrafyanın ruhuna da yaslanıyor. Cahit Berkay’ın müziği olmadan Selvi Boylum Al Yazmalım’ı düşünemiyorum; o ezgiler yalnızca bir fon değil, sanki Asel’in kalbiyle İlyas’ın pişmanlığı arasında dolaşan görünmez bir anlatıcı gibi. Kitapta Asel ve İlyas’ın hikâyesini İlyas ile Baytemir’in ağzından, onların vicdanı ve iç hesaplaşmalarıyla okurken; filmde Asya ve İlyas’ın hikâyesi, Türkan Şoray ve Kadir İnanır’ın mükemmel oyunculuğuyla daha kırılgan, daha yaralı ve daha acı bir yere taşınıyor. İlyas, tutkuyu sevgi sanan insanın zaafını temsil ederken; Cemşit/Baytemir bana sevgiyi yalnızca bir duygu değil, emek verilmiş bir sorumluluk olarak düşündürdü. Çünkü insanı gerçekten seven, yalnızca yanında olmak isteyen mi; yoksa en zor zamanında kalmayı seçen mi? Asel ise yalnızca iki erkek arasında kalan bir kadın değil; aşk ile güven, arzu ile sadakat arasında bölünen insan
Gerçek olmayabilir ama bir zamanlar Cengiz Aytmatov'un bu kitabın Türkiye'de yapılan ve Kadir İnanır, Türkan Şoray ve Ahmet Mekin'in başrol oynadığı filminin setini ziyaret ettiğini ve bu kitabın uyarlamaları arasında en çok bu uyarlamayı beğendiğini okumuştum. Ve yazar sonuna kadar haklı.
Kitabın konusunu herkes bilir. Sevgi neydi? Bu sorunun cevabını arar kitap. İlyas ile Asel'in aşkı üzerinden ve Cemşit ile Asel arasındaki derin sevgi üzerinden.
Bu kitap selvi boylumdur, al yazmalımdır, sevgidir, emektir.
Kitap özeti1000Kitap
Sevgi Mahallesi'nde yaşayan Asel Eslem ve Ahmet Arhan, kavga, küslük ve kötülüğün olmadığı Sevgi Mahallesi'nde hep birlikte bir iyilik timi kurmaya karar verirler. Mahallenin de desteğiyle bir iyilik ofisi açarlar. Hepsi her gün küçük de olsa iyilik yapmaya söz verir. Bir gün Güven ağabey ve Sevim ablanın oğulları Aras'ın SMA hastası olduğunu öğrenirler. Aras için valilikten izin alıp kampanya başlatırlar. Kampanya için dev bir festival düzenlerler. İş insanlarına ailelerinin desteğiyle e-postalar atarlar. En sonunda gereken miktar toplandığında Aras tedavi edilir ve akıllarına başka bir plan gelir. Yapacakları Ankara gezisinde Sağlık Bakanı'nı görüp tüm SMA'lı çocukların ücretsiz tedavisini isterler. Sonra da zor olsa da başarıyorlar.
Bazı hataların geri dönüşü olmaz
"Selvi Boylum Al Yazmalım", filmini izlediğim için uzun zamandır kitaplığımda bekleyen ama bir türlü elimin gitmediği bir kitaptı. Gerek sürükleyiciliği gerek yaşattığı duygularla bir günde bitireceğimi hiç tahmin etmezdim. Her ne kadar filmini izlemiş olsanız da kitabı okumanızı tavsiye ederim
İlyas'ın hikayenin başlarında Asel'in anne babasının yabancıya kız vermeyeceğini, hele kendisinin sözünün bile geçmeyeceğini söyleyip "Zaten bunu ben de göze alamazdım" demesi, her ne kadar sevse de pek tekin bir adam olmadığını daha o zamandan gösteriyordu. Nitekim Asel'le bir yuva kursa da karşılaştığı ilk büyük zorlukta onun sevgisine ihanet etmeyi seçti.
Diğer tarafta ise çok mutlu bir yuvası varken elinde olmayan sebeplerden dolayı bu yuvayı kaybetmiş, yıkılmış bir adam olan Baytemir var. Asel ve Samet'i ömrüne bahar bilip onlara sahip çıkan, bunun için çaba gösteren bir adam... Tamamen yıkılmış ve kimsesiz kalmış bir kadını yeniden gülümsetmeyi, onu umutlandırmayı başardı. Yazar; İlyas'ta bencilliği (hayatta sahip olduğu en kıymetli hazinesi olan ailesini kaybetmesine rağmen hala suçu o römork kazasında aramasını), Baytemir'de ise merhameti çok güzel işlemiş.
Bu arada; Asel'in, aldatmanın hiçbir geçerli sebebinin olmadığını bilerek, çalacak bir kapısı olmadığı halde onurunu koruyup sessiz sedasız ayrılması, güçlü bir kadın imajını çok güzel çizmiş.
Reklam
Reklam