Kadının Adı Yok
Ana karakterin arkasında duramayacağım kararlar aldığı, uyguladığı eserleri okumaktan pek keyif almam ama ahlaki açıdan gri ve siyah zon hattında giden bir ana karakteri takip ettiğim bu eserde biraz arada kaldım. Yazarın kadının toplumdaki yerini eleştirmek için kaleme aldığı eser bunu ev içi sömürülen emek, kadının iş hayatındaki yeri ve toplumsal cinsiyet rolleri üzerinden güzel yansıtmış ama kör noktaları çokça olanda bir anlatıya şu şekilde sahip ezilen olmaktan, ezenlerin oyununu oynayarak kaçmaya çalışan bir ana karakter görüyoruz, ‘baba’ olursa otorite sahibi olursa mutlu olacağını düşünen ana karakterimizin gözünden kendisi gibi bir hayatı seçmeyen tüm kadınların perişanlığına şahit oluyoruz, benzer şekilde sistem eleştirisi bakımından zayıf kalıyor denebilir kadınları çok çabalamaya çalışırsanız başarırsınız şeklinde resmediyor sistemin bireyleri başarısız yapmak için tasarlandığını fark edemiyor pek çok noktasında, tabiki burda yaptığım çoğu eleştiriyi günümüz lensinden bakarak yazıyorum ve belki bu lense sahip olmamın sebeplerinden başında bu ve bunun gibi kitapların etkisinde kalmış kadınların evrilmiş, gelişmiş fikirlerinin bugünlerde bana ulaşabilmiş olması bu yönüyle Türkiye de feminist hareketin çarklarını döndüren ses getiren bir eser, umuyorum ki kitapta ki karamsar ve depresif yaşamları bugün ve yarın kimse yaşamaz ve eşit,aydınlık bir geleceğin ortakları oluruz.
Kadının Adı YokEdebiyat
Asırlardır süregelen sorunları çok akıcı bir dille anlatmış Duygu Asena. Fakat bazı yerlerde “kadın” ında güçlü ve birey olduğunu kanıtlamak için yanlış yönlere saptığını da düşündüm kitabı okurken. Bana kalırsa “aldatma” eylemi cinsiyet tanımayan ve herkes için kabul görmesi gereken bir yanlıştır. Erkekler yapıyorsa kadın da yapar tarafından ele alınmış bu durum kitapta. Bu kısma hiç değinmese çok daha güzel olabilirdi diye düşünüyorum. Onun haricinde diğer bahsettiği, alttan alta verdiği mesajların maalesef ki hepsi doğru. Kadının ne kadar değersizleştirildiğini adım adım görüyoruz. Özellikle “statü olarak ne kadar iyi bir yerdeyse o kadar “kötü bir kadın” dır.” etiketlemesi çok yerinde.
Kadının Adı Yok
Kadının Adı Yok
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
ENTERESAN. sadece 3 bolum falan okuyup yarım bıraktım bu kitabı. CUNKU ana karakterimiz bir gece c*nayete tanıklık ediyor ifadesi alınıyor eve gidiyor.. derken, o aksam aynı gün tanıştığı yabancı bir adamı evine alıyor off hahahxjshdksj. evine alma sebebi de şu: kadının sarhoş arkadaşı yuruyemiyor ve karşı komşusu olan adam da "ben onu içeriye kadar taşıyayım" diyerek kadını kucağına alarak (yabancının biri arkadasini kucakliyor!!!) yatağına kadar bırakıyor. bizim ana karakter de "tabi buyur" diyor??? KANKA saatler önce bu adamla iş yerinde tanıştın -henuz adını bile bilmiyor- sonra patronun öldü?? belki de bu adam katil? Yaaa sacmaliga bak offf. ve kadın karakter bu yabancı için ne diyor biliyor musunuz? paragrafı direkt yazıyorum: "Aynı anda derin bir nefes aldığımızda kokusu ciğerlerime doldu. Afallayarak yanağımın içini dişledim. ERKEKSİ, kendine has kokusu her kadının ARZUSUNU uyandırabilecek bir yapıya sahipti." enteresan.. bu satırlardan sonra kitabı yarım bıraktım tabiki. neyse ki para vererek almamistim pdf iyiki var<3
Romanda adı verilmeyen bir kadının hayat hikâyesi anlatılmaktadır. Kahraman, daha küçük yaşlarda ailesinde başlayan cinsiyet eşitsizliği ve baskılarla mücadele eder. Kendi ayakları üzerinde durmak isteyen bu kadın, toplumun beklentileri nedeniyle isteklerini ve hayallerini çoğu zaman geri plana atmak zorunda kalır. İş, aile ve sosyal yaşamında sürekli eksik hissettirilse de pes etmez. Yaşadığı tüm zorluklara rağmen yeniden ayağa kalkmayı başarır ve kendi hayatını kurar. Bu yönüyle eser, kadınların yaşadığı eşitsizlikleri ve güçlü olma mücadelesini etkileyici bir şekilde anlatan değerli bir romandır."
Altı Kadın;doğdukları yer, büyüdükleri kültür, hayata bakış açıları birbirinden farklıdır. Dilşad,Rabia, Kösem, Tomris,Nesibe Asena
Sırlar Avlusunda yolları kesişir. Konya'da Hz. Mevlana türbesinin avlusunda. Bu avlu, kendini arayan her ruhun önce kendini bulmak zorunda olduğu bir yerdir.
Herbirinin sınavı da ayrıdır geçmesi gereken eşikte. Ama yinede deneyimlerini birleştirip birbirlerinden güç alırlar.
Kendi içsel yolculuğuna çıkan bu kadınlar, onlara rehber olan Kadim isimler sayesinde Sırlar Avlusunu geçip kendi iç dünyalarıyla, kalpleriyle iletişim kurarlar.
Herbirinin hayatla savaşları farklı olsalarda zihinlerindeki gürültüyü susturup kalplerinin sesini duyunca asıl benliklerine kavuşurlar.
Adalet,vicdan,sevgi,kibir...Her insanın hayatının merkezine koyduğu amaç farklıdır. Biri için biri daha önemliyken bir başkasına daha az önemli gözükür ama asla değersiz değildir. Kimi Adalet ararken-savunurken, kimi şifa vermek ister,kimi öğretmenin gücüne inanır,kimi gerçeğin peşindedir kimi de aşkın. Bazen göz önündedir aranan,bazen uzaklarda bazense gizli kapılar ardında. Ve insan kendi iç sesini duymazsa kendi kalbine bakmazsa göremez, duyamaz.
Sırların Avlusu, işte burada devreye giriyor. Kendisiyle yüzleşen insan o eşiği geçiyor ve benliğini buluyor.
Demir ve Helen’in yıllar önce yollarının kesiştiğini, her ne kadar kendileri hatırlamasa da, kitabın girişinde öğreniyoruz. Bu bölüm, kaderlerinin aslında çoktan birbirine yazıldığını ancak bazen doğru zamanı beklemek gerektiğini bir kez daha gösteriyor.
Olaylar tüm karmaşıklığıyla devam ederken Demir ve Helen’in aşkı da çevrelerinde olup bitenlere aldırmadan giderek daha da güçleniyor. Serinin son kitabında Alin biraz daha ön plana çıkıyor. Başlarda ona sinir olsam da her kitapta zekasına biraz daha hayran olduğumu kabul etmeliyim.
Dedelerinin sonunu okumak ise en çok keyif aldığım kısımlardan biriydi. Özellikle geçmişte Helen’e yaptıklarını öğrendikten sonra bu bölümler çok daha tatmin ediciydi.,
Bir seriye daha veda etmenin hüznünü yaşıyorum. Son kitap olmasına rağmen aksiyonu hiç düşmeyen, merakı sürekli canlı tutan bir kitaptı. Finali ise okuru memnun eden ve bence olması gerektiği gibi biten bir sondu.
Birçok duyguyu aynı anda yaşatan bu seriyi büyük bir keyif ve merakla okudum. İyi ki okumuşum.
