Günümüz dünyasında, hayvansı eğilimlerini bastırmayı başarmış olan insan “uygarlaşmış” sayılır. Ancak, buna karşılık kendiliğindenliğini, yaratıcılığını, duygusallığını ve iç görüsünü köreltmek zorunda kalır. Özdeşleştiği kültürün kendisine sağlayabileceği imkanlardan çok daha önemli olan içgüdüsel yeteneklerinden yoksunlaşır. Gölgeden yoksun bir hayat cılız ve ruhsuzdur. Ego ve gölge işbirliği yaptıklarında insan kendisini hayat dolu ve canlı hisseder. Böyle bir durumda ego, içgüdüsel güçlerin yolunu kapatacağı yerde onları yönlendirir. Bilinç dünyası genişler, düş gücü ve yaratıcı potansiyel etkinlik kazanır.