Deneyim acılı bir dönüşüm sürecidir. Bir acı çekme ya da katlanma anı içerir. Bu açıdan bir durum değişikliğine yol açmayan yaşantıdan farklıdır. Yaşantı dönüştürmek yerine eğlendirir. Yalnızca acı radikal bir değişikliğine neden olur. Palyatif toplumda aynının devamını görürüz her şey dener ama bir deneyim edinmeyiz her şeyi fark eder ama bilgiye ulaşmayız.
Yalnızca canlı bir ilişki, gerçek bir birliktelik acıya muktedirdir. Buna karşılık cansız, işlevsel bir bir arada alıp bozulduğunda bile acısızdır. Canlı bir birlikteliği ölü olandan ayırt eden acıdır.