A.
@ashyrova
Çevirmen
İngilizce tercümanlığı
Bakü, Azerbaycan
Bakü, 14 Temmuz 2004
13 okur puanıEkim 2023 tarihinde katıldı
Kayıp Cennet, bu parçalanmış dünyayı anlamlandırma, Tanrı'nın işlerini hem insanların hem de Milton'un kendi gözünde meşrulaştırma girişimiydi. Milton'un bugün artık pek okunmamasına neden, onun "harap olmuş" dünyayı dini terimlerle açıklamaya çalışması olmuştur.
Kayıp Cennet, "Hain Melek" olarak bilinen Şeytan'ın, yaratıcısı Allah'a isyan ettikten sonra Cehenneme gönderilmesiyle başlar. Şeytan, "Cennetin zulmü" olarak gördüğü şeye boyun eğmeyi reddederek, Tanrı'nın yarattığı insanı günaha teşvik ederek ondan Cennet'ten kovulduğu için intikam almaya çalışır.
"Cennette köle olmaktansa, Cehennemde kral olmayı tercih ederim" sözleri de burada Şeytan'a aittir.
Düşünüyorum ki, nasıl ki Dante, kendi döneminde insanların Cehennem hakkındaki düşüncelerini tamamen değiştirmişse, Milton da "Kayıp Cennet" ile insanların Şeytan hakkındaki düşüncelerini tamamen değiştirmiştir.
Bu eser genellikle felsefi ve dinidir. Her ne kadar tartışmaya açık olsa da aslında bir aşk içerdiğini düşünüyorum. Milton'a göre Havva Adem'e yakınlaşmak için günah işlemiş, Adem de "Seni kaybetmektense kendimi kaybederim." sözleriyle aşkının peşinden giderek onunla birlikte Cennet'ten kovulur.
Keyifli okumalar dilerim.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Shakespeare'in eserlerini okumaktan keyif almamın ana nedenlerinden biri, onun sadece kendi döneminin sorunlarını değil, bizimki de dahil olmak üzere tüm zamanların temel sorunlarını yansıtmasıdır. Şöhret (Macbeth), yalanlar, ırkçılık, kıskançlık, pişmanlık (Othello), hayatta kalabilmek için erkek kılığında çalışan kadınlar (12. Gece), 2 genç aşığın canını alan düşmanlık, trajik ama bir o kadar da güzel bir aşk hikayesi (Romeo ve Juliet), farklı dünyalardan insanların yarım kalmış aşkı, belirsizliğin ve intikamın ahlaki sonuçlarının neden olduğu acılar (Hamlet), vb.
Bu eserler arasında en çok Hamlet kalbime dokundu. Hamlet tam olarak deliliğin eşiğindeydi. Bir yandan babasının intikamını almak ister ama harekete geçemez. Bir yandan bu suçun ahlaki sonuçlarını düşünür. Ortada kalan bir karakterin kararsızlığı sadece intikam alıp almamayla ilgili de değildi. Hamlet birçok konuda kararsızdır. Yaşamaya devam etmek ister ama bir yandan da bu hayattan çoktan vazgeçtiğini haykıran cümleler söyler. Aslında hem Hamlet hem de Ophelia akıllarını kaybetmiş olsalar da, bu deliliği farklı şekillerde deneyimlemişlerdi. Hamlet'in deliliği etrafındakilere zarar vermekle sonuçlandığı halde, Ophelia'nınki ise yalnızca kendine zarar vermekle sonuçlandı. Oyun boyunca Hamlet bilmediği şeylerden korkuyordu; Ölümden sonra ne olacağından, bu hayatta onu nelerin beklediğinden, babasının intikamını nasıl alacağından… Ophelia ise bildiklerinden korktu; Hamlet'in onu hiç sevmediğinden, etrafındaki insanların onu kullandığından, Hamlet'in onun babasını öldürdüğünden ve ağabeyinin burada olmaması yüzünden tamamen yalnız kalmasından...
Ophelia, oyunun sonunda bir ölüm sahnesinde olmasına rağmen son derece zarif görünüyordu. Teslim olurcasına kollarını iki yana açmış, bir elinde özenle çiçekler
"İnsanın içinden geçenler yüzünde okunabilseydi! Nerede! Öyle bir sanatımız yok."