Bir kitap sitesinde uyuyacağını duyurmak, kütüphaneye girip yüksek sesle ‘Ben eve gidiyorum’ demek gibi bir şey. Teknik olarak mümkün ama oradaki insanların asıl ilgilendiği konu bu değil.
Gölge... kimsenin fark etmediği o hayaletinin ta kendisi. Var olmak için ışığa muhtaç olduğu kadar fazla ışıkta yok olmaya mahkum olan hayalet. İşte bu tezatlık ve içindeki ahengi temsil eden o isim gölge...
Orada olduğu bilinmesine rağmen fazla göz önünde olmamak için kendini gizleyen, kendine gizlenme kendine yönelme hali taşıyan durum gölge olmak.
Gözlerden ırak kalma arzusu, bir eksilme değil; aksine bir derinleşme gayreti, bir mukavemet biçimi olarak gören varlığını bir başkasının veya bir kaynağın gölgesine değil, bizzat kendi mahremiyetine vakfeden bu isim...
Beni tanımlayan bir durum gölge olmak zira sadece perdenin gerisinden izleyenler, hayatın o karmaşık ve gürültülü sahnesindeki asıl hakikati tüm çıplaklığıyla temaşa edebilirler."
"Göz önünde görünmemek için için bu ismi seçtim gölgesinden bile korkanlara inat gölge olmak"
YKS
Yarın ki sınavda tüm gençlerimize başarılar diliyorum.
Bir eğitimci olarak sizlerin başarısı asla bir sınav ile tabii tutulamaz. Sizler geleceğin yıldızısınız. Sizler sınavda başarılı olamasanız bile , kendinize bakıp gurur duymanız gereken çok şeyiniz var. Bir sınav hayatın sonu yada başlangıcı değil. Lgs sonrası 5 yanlış yapıp hakarete uğrayan kızımız , lgs kötü geçti deyip intihar eden evladımız. Ruhunuz şad olsun mekanınız cennet olsun. Ben önceden de umursamazdım sınavlarda öğrenciler kaç alacak diye. Asıl sınav edepten ahlaktandır. Bilgisi olup o bilgiyi sınava yansıtmak da zorlanan çok gencimiz var bu yansıtamadıkları için hakarete uğramak zorunda değiller. Bilgi zihindeyse kağıda dökmeye gerek yok. Bilgi gereken yerde yardımcı oluyorsa kağıda dökülmeden de işe yarar. Sınav büyük bir sınav olduğu için o an her bilgi akıldan gidiyor. Biz de gençtik heyecanın ne oldunu unutup heyacandan yapamayan gençlere öğüt verip kızan anneler babalar gençliğinizde ki heyecanı nasıl unuttunuz? Emeğini alamayan öğrenciler hayatın sonu değil başarmak sınavdan ibaret değil bizler hatta şahsımca ben sizlerden tek bir isteğim var. Karakteriniz sağlam olsun sadece güzel hayat yaşayın sınavdan kalsanız bile üzülmeyin sizi seviyorum dualarım sizlerle
İt olana tasma yerine taç takanlara duyrulur: Baya tuzlu oldu (:Hayata Dair
Bugün 2 ölçek mini tartoletlerin yarısıyla çikolatalı kurabiye yapacaktım. Dün akşamdan hamuru hazırlayıp dolaba atmıştım.
Normalde ince tanecikli tuz kullanıyoruz ve ben buzdolabı poşedinde şeker (!) buldum. O an taneciğine göre karar kıldım ve biraz loştu. Tuz olmasının mümkünatı yoktu. Ve damla çikolata koyacağım için normalden az şeker koydum. Hamurun tadına bakacaktım unuttum.
Bugünle birlikte toplam 3.30 saat harcadım. Bizimkilere kahve yapıp götürdüm. Ablamla konuşurken anneme de yemesi için ısrar ediyordum. Kadın yedi ve "Bu ne böyle tuzlu baya?" dedi. Tipiyle şaka yapıp yapmadığını anlamadım. Sonra ablam da ısırdı ve ağzından direkt hafifçe tükürdü. Ve "Haahahaa çok komik tamam, şimdi sıra bende." deyip kahveye bandırdığımı daha ısıramadan baya tuz tadı geldi ve "Ohaa şaka değilmiş. İnanmıyorum bu nasıl tuz olabiliiirr?" ama sona doğru sinirden ağlamaklıyım. "ŞEKER BÖLÜMÜNDE TUZUN NE İŞİ VARDI? BUZDOLABI POŞETİNDE TUZU KİM KOYDU?" diye biraz sinirlenirken bir sıcak bastı, bir tansiyonum düştü anlatamam.
Güldük de baya ama hep sinirden ve öyle böyle yaşanan aptallıktan.
"Sahte meyve tabaklarına benziyor: Biz ona bakıyoruz o bize bakıyor ama yiyemiyoruz. Hoş bu gerçek ama yiyemiyoruz yine de. ><" deyince annemin çözümü "Üzülme ıslatır tavuklara yediririz." oldu. "Bunun yarımını yiyen tavuğun yaşayabileceğini düşünüyor musun, hepsi çöpe. -_-' Ben yapmış olsam bile hiçbir albenisi yok. Sen nasıl yedin anne, delirdin mi?" deyince "Sen ısrar ettin, yemesem üzülecektin." dedi. 🤦♀️ Ben zaten minik kurabiye ve minik şekilde yapmıştım. Tatsın istedim ama tuzlu olduğunu bilmiyordum. İlk tepsi de çıkınca normalde tadarım ama tadasım gelmedi, yemek için hep birlikte olmayı bekledim. 😅😅🤦♀️
Poşet suçlusu annem. Ve ilk onda patladı. Tuzu seven ben bile o kahveden ötürü
“dünyâ denilen kirli ve ıssız yerde
insâna düşen gam ve kederdir sâde
en mutlu gönül hızla göçendir ordan
hiç doğmayan insandır asıl âsûde..”
Ölümü seni, beni, bizi unutmaz bizde onu unutmayalım.
Ne kadar derdimiz varsa hepsi ölünce geçecek.. Şayet sıratı bu dünya'da Geçmeye gayret edersek... Yoksa asıl sıkıntı ölünce başlayacak..