Asil OKUR
@asilokuyan
“Bildiğim tek şey, hiçbir şey bilmediğimdir.”
Akademisyen
Doktora
Bursa
83 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Reklam
Yaşam Dediğin Kısacık Bir Çizgi·232 syf.·Edebiyat
9/10
2026 24. kitabı
Bu eseri mutlaka okumam için yakın bir arkadaşım tavsiye etti. Tavsiyeye icabet edip, derhal kitabı temin ettim ve okudum. Bu arkadaşımızla aramızdaki en büyük ortak nokta gurbette, ailelerimizden uzak bir memlekette çalışıyor olmamız.
Kitabın baş kısımlarında genç bir teğmen olan Giovanni Drogo’nun Bastiani Kalesi’ne tayin olması ve derhal oradan şehre dönme arzusuna tanık oluyoruz. Ama bir türlü gidemiyor o kaleden. Adeta alışkanlıklarının esiri oluyor. Burada kendimle çok özdeşleştirdim karakteri. Zira ben de uzun yıllardır aynı kurumdayım ve bir türlü gidemiyoruz buradan. Aslında mesele sadece gitmek değil. Tüm bir yaşamı sorgulatıyor eser. Neden burdayız? Amacımız ne? Nereye varmak istiyoruz? Zaman gençlikte akmaz gibi geliyor ve fakat dönüp ardımıza baktığımızda yılların ne de çabuk geçtiğini hissediyoruz.
Teğmen Drogo da bir ömür kuzeydeki Tatar Çölü’nü gözledi durdu. Eserdeki metaforik anlatım çok etkileyici. Özellikle sonlara doğru kendi hayatımı sorgulamaya itti beni. Sahiden nereye gidiyorum ben? Son olarak aklıma Cahit Sıtkı’nın bir dörtlüğü geldi:
__Neylersin, ölüm herkesin başında.
Uyudun, uyanamadın olacak.
Kim bilir? Nerede, nasıl, kaç yaşında?
Bir namazlık saltanatın olacak,
Taht misali o musalla taşında__
Herkese keyifli okumalar…