Hayvanlaşan İnsan Émile Zola – Hayvanlaşan İnsan: İçimizdeki İlkel Canavarın Anatomisi
Giriş: İnsanın Özündeki Vahşet
İnsan dedikleri canlı, zaten başlı başına bir hayvan değil midir? Bizleri medeni gösteren maskelerin altında, sadece ortaya çıkmayı bekleyen ilkel ve hayvani içgüdüler yatar; tıpkı kendi çıkarlarımız uğruna bir başkasının canına kıymak gibi. Émile Zola'nın bu eseri incelenirken, hikayedeki olay örgüsünden önce bu felsefi altyapıyı ele almak gerekir. Romandaki hemen her karakter, içten içe birinden intikam almayı düşünüyor ya da öldürme isteğiyle yanıp tutuşuyor. Hikayemiz gayet sakin başlarken, Roubaud’nun, karısı Séverine’in küçükken üvey babası tarafından tecavüze uğradığını öğrenmesiyle büyük bir kırılma yaşanır.
Gelişme: Gurur, Arzular ve Raydan Çıkan Hayatlar
Bu noktada Roubaud’nun verdiği tepki oldukça dikkat çekicidir. Roubaud, bu durumu karısının çocuk yaşta uğradığı bir trajedi olarak görüp ona şefkat göstermek yerine, tamamen kendi erkeklik gururuna ve mülkiyet hakkına yapılmış bir saldırı olarak algılar. Karısının istismara uğramasını adeta bir aldatılma, bir "boynuzlanma" gibi düşünmesi, içindeki ilkel mülkiyetçi öfkeyi tetikler. Bu hastalıklı gurur, Séverine'in üvey babası olan Başkan Grandmorin’in öldürülüp tren raylarına bırakılmasıyla geri dönülemez bir şiddet sarmalına yol açar. Olay, diğer bir karakterimiz olan makinist Jacques’ın cesede tanık olmasıyla devam eder.
Jacques, içindeki büyük öldürme arzusuyla yanıp tutuşan bir adamdır ve bu vahşi sahne onun içindeki arzuları tekrar uyandırır. Onun bu karanlık dürtüsü genellikle kadınlara yöneliktir; onlarla yaşadığı herhangi bir birliktelik sırasında onları boğma ya da göğüslerine bıçak saplama isteğiyle yanıp tutuşur. Ta ki Séverine’i görene kadar... Jacques, Séverine’i gördüğünde ona aşık
Küçük Bir Merakın Ardından Getirdiği Büyük Olaylar1000Kitap
Küçük bir soru işareti büyük olayları aralayan anahtar olabilir mi? Ahmet Mithat Efendi'nin Dürdane Hanım isimli eseri Ulviye Hanım'ın komşusu Dürdane Hanım'ın hayatında birisi olup olmadığını araştırmasını ve bu eksende gelişen olayları merkezine almakta.
Olay kurgusunu en başta çok garipsedim çünkü sanki olayın ortasından başlanmış gibiydi. Ama sonradan anladım ki her bölüm bütünün tabiri caizse puzzleın bir parçası gibiydi. Ve bölümlerde ele alınan kişi, diğer kişiler ve olayın geçtiği zaman/yer gibi ilgili bilgiler çok güzel detaylıca sunulmuştu. Bir puzzleı parça parça yapmaya benzettiğim bu kurguyu çok beğendim.
Minik bir parantez; eserin sonunda biraz üzüntü hissettim.
Eseri okurken olayın geçtiği 1880'li yıllar İstanbul'unu o dönemlerde yaşamışım gibi deneyimledim. Özellikle Beyoğlu’nun daha modernist/batıcı bir yer oluşu, bir yandan devam eden saray/yalı terbiyesi, gayrimeşru çocuğa karşı tutum gibi kısımlarda dönemi ve o dönemdeki batılılaşma-gelenekçilik çatışmasını adeta yaşadım. Yazarın betimlemelerini çok başarılı buldum.
Ulviye Hanım'ın kılık değiştirerek bazı yerlerde, bazı davranış/aksiyonlarda bulunması o dönemde de kadınların toplumsal baskı, norm vs maruz kaldığını ve kadınların o dönemde de temel haklarında sorun yaşadıklarını göstermekte. Ulviye Hanım'ın Dürdane Hanım'ın intikamını kendi meselesi bilmesi ise kadın dayanışmasına hoş bir göz kırpma olmuş diyebilirim.
Bununla birlikte bir aşık çift ve meraklı komşu başlangıçlı bir kurmacanın bu denli detaylı, sürükleyici bir noktaya evrileceğini tahmin etmezdim. Bu konuda da yazarı takdir ettim. Mesela Acem Ali'nin Ulviye Hanım olduğunu bir noktaya kadar yazar çok güzel gizlemişti. Eser sürükleyici olmakla birlikte bu sürükleyiciliği çok güzel muhafaza etmekte.
Romandaki karakter sayısı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Okuduğum ikinci Peyami Safa eseri oldu. Peyami Safa'nın kalemi hakkında şunu söyleyebilirim: Bazı dizi ve filmler vardır ya, izlemeye başladığımız esnada oyuncu kadrosu, kalitesi, hepsi çok iyi ve gerçekçi diye düşünürüz, Peyami Safa eserleri bana tam olarak o hissiyatı veriyor. Okurken yormuyor, dinlendiriyor. Üstelik yazar, bireysel hikayeler üzerinden toplumsal meselelere de çok güzel ışık tutuyor, kitabın birçok yerinde toplumun Batılılaşma isteğine değiniyor ve sık sık Doğu-Batı mukayesesine denk geliyoruz.
Kitabın konusuna gelecek olursak; Neriman ve Şinasi'nin yedi yıldır süren aşk hayatı, Neriman'ın ilgisinin Macit'e kaymasıyla başlayan bir gönül karmaşasına evrilir. Neriman daha geleneksel, sakin bir hayat süren Şinasi'yi değil de ışıltılı ve Şinasi'ye göre daha modern bir yaşama sahip olan Macit'e gönlünü kaptırır. Bir yandan Neriman'ın kendi duyguları, bir yandan da Şinasi'nin varlığı ve babasının bu evlilik üzerindeki sessiz beklentisi...
Daha fazla detay vermeden şunu söyleyebilirim: Neriman'ın, Şinasi'nin sunduğu o durağan hayattan bunalmasının ve bir anda Macit'in ışıltılı dünyasına, baloların o cezbedici büyüsüne kapılmasının nedeni, küçüklüğünden beri içinde bastırdığı o ışıltılı hayatı Macit'te bulmuş olmasıdır. . Çoğu kitapta olduğu gibi, Neriman'ın bu duygusal değişiminin, büyüdüğü çevrenin ve geleneksel değerlerin ağırlığından kaynaklandığını düşünüyorum. Kitabın sonu ise pek tahmin ettiğim gibi bitmedi. Zihnimde farklı bir senaryo kurmuştum... Neyse, daha fazla spoiler vermeden yorumumu burada bitireyim.
@okumacemberiolusturalim etkinliğimizde @yapikrediyayinlari n dan Orhan Veli öyküleri okudum büyük bir keyifle.
#hoşgörköftecisi
Hoşgör köftecisi
Kan
Baharın Ettikleri
Öğleden Sonra
İşsizlik
Denize Doğru
Yaşasın Aşk başlıkları adı altında yedi öykü ve bir röportajdan oluşuyor. Çok kısa öyküler, kısa, bir solukta bitebilecek bir kitap. Tıpkı O'nun hayatı gibi... Öykülerden kısa diye bahsettiğime aldanmayın sakın, her biri anlamlı, hüzünlü, ince bir ruhla yazılmış. Sanırım serde şairlik olduğundan.
Keyifli okumalarınız daim olsun...
Yazarın okuduğum 4. Kitabı ve harikaydı. Fazlasıyla kalbime dokundu. Sevginin herşeyi zamanla iyileştirebileceğini, birine sorgusuz sualsiz güvenmenin ve sevmenin, cesurca bunu söylemenin kendinden birşey kaybettirmediğini daha çok şey kattığını anlatan bir kitaptı. En sevdiğim kitaplar arasında yerini aldı.
Malesef #okudumbitti malesef diyorum çünkü diğer 
DebbieMacomber kitapları gibi büyük keyifle okudum. Bu sefer mücevhercide çalışan Lauren'in hayatına dokundum. Her zaman ki gibi ilk kitaptan itibaren tanıdığım karakterlerden güzel haberler aldım. Özet olarak aşk'ın koşulsuzluğunu, ilişkilerdeki fedakarlıkların yadsınamaz gücünü, dostluğun ne kadar güzel bir nimet olduğunu en iyi şekilde anlatmış. Ne yazarsa okurum dediğim yazarlardan olduğu için, tabiki beğenim normale oranla daha fazla. Türünü seviyorsanız mutlaka #kitaptavsiye diyorum.
Keyifli okumalarınız daim olsun...
DebbieMacomber kitapları gibi büyük keyifle okudum. Bu sefer mücevhercide çalışan Lauren'in hayatına dokundum. Her zaman ki gibi ilk kitaptan itibaren tanıdığım karakterlerden güzel haberler aldım. Özet olarak aşk'ın koşulsuzluğunu, ilişkilerdeki fedakarlıkların yadsınamaz gücünü, dostluğun ne kadar güzel bir nimet olduğunu en iyi şekilde anlatmış. Ne yazarsa okurum dediğim yazarlardan olduğu için, tabiki beğenim normale oranla daha fazla. Türünü seviyorsanız mutlaka #kitaptavsiye diyorum.
Keyifli okumalarınız daim olsun...