"Bir kadın, gönül almasını bilmeyen Bir adama ömrünü emanet etti. Çiçeğe su vermeyi unutan birine baharını teslim etmek gibiydi bu; Ne sevdayı yeşertebildi adam, Ne de kadının içindeki o ince sızıyı dindirebildi.
Oysa kadın, koca bir ömrü değil, Sadece sığındığı o kalpte biraz nezaket.."
"Bir avuç kıymet aramıştı..!"
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sorma...
Sorma, içinde yer aldığımdan beri,
Kıyamaz gönlümün efendisi keyfimi.
Kapıma düşen ışık bile lakırtı çıkarır,
Duvarım yıkılmaz — ta ki üşüyene dek.
Dertli bu âdet, bilir misin Fadik,
Yalnız ateş çakar sert kayalara.
Gene de dökülmez o taş yürek,
Yarınlar bizim — hem de perdemiz.
Usulca bekleyelim, sessiz sessiz,
Zamana karşı rüzgâr açalım.
Titrek ışığın altında buluşalım,
Üşüyen yüreğe dokunalım.
Uykusuzluğun gözleriyle bekleyelim,
Sonsuzluğu, Fadimem — sonsuzluğu.
“En sınırlı, en yapay, en sıradan ilişkilerde bile insanın mutlanması mümkündür; ancak bu, anlıktır ve etkisi, derinliğine değildir. Halbuki insanın mutluluk titreşimleri ile kesintisiz biçimde sarsılması pekala mümkündür. Bunun koşulu ise, öncelikle özgürlük bilincidir; bunu, ikili ilişki için düşünecek olursak, taraflar arası eşitlik, olmazsa olmaz bir koşuldur. Sürekli yaşayan, sürekli büyüyen, insana yeni tadlar kazandıran doruklaşmış sevgi (aşk), her türlü sorunu çözen sihirli bir durum değildir; ama her türlü sorunun çözümünde insanın kendini daha mücadeleci hissetmesi, enerjisini ve olanaklarını daha barışık biçimde sürece dahil etmesi için uygun bir maddi ve manevi zemindir.”
Kadın, Sevgi ve Özgürlük Üzerine Değinmeler — Devrimci Hareket Yayınları, 5. Baskı, İstanbul, s. 52. (Basım yılı belirtilmemiştir.)
"Ben güzel günlere olan inancımı hiç kaybetmedim.
Ara sıra yorulup bir şiirde dinlendim,Hepsi bu."
Ahmed Arif