“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Ey aşk, neredesin şimdi?
Sen de mi terk ettin beni?
Ne hata ettiysem, affet
Büyüklük sende kalsın, e mi?
Sen de olmazsan eğer
Batar artık bu gemi
İlk başta soruyorum size?
💵 Para mı?
💞 Aşk mı?
Necla adındaki idealist bir kadın ile tanıştıracağım sizi..
Üniversiteyi bitirdikten sonra kendi çöpçatanlık (evlilik) ofisini açan Necla ve onun şirketinin etrafında dönen olayları anlatıyor. Necla’nın sıradan bir çöpçatanlık bürosundan büyük bir farkı var: O, özellikle zengin ve varlıklı ailelerin çocuklarını birbiriyle eşleştirmeyi amaçlıyor.
Bunun temel sebebi ise bu ailelerin "miras bölünmesin" ya da "bizim ailemize denk birisi olsun" düşüncesiyle çocuklarına servetlerine uygun eşler arıyor olması.
Necla, sıfırdan kurduğu bu şirketi kısa sürede büyüterek Türkiye'nin en tanınmış çöpçatanı haline geliyor. Ancak bu süreçte arkasından kuyu kazan rakiplerle ve haksızlıklarla da mücadele etmek zorunda kalıyor.
♂️ Tan Alp: Babası Süleyman Bey’in sürekli evlilik baskısı yaptığı, otuz yaşında zengin bir iş insanı. İşine son derece bağlı olmasına rağmen babasını bir türlü memnun edemiyor ve sürekli önünüze getirilen evlilik konusundan bıkmış durumda.
♀️ Bircan: Çok başarılı ve işine sadık bir kadın doğum doktoru. Anneler gününde ya da zorlu doğumlarda bebekleri kurtarırken kendi içinde derin duygular yaşıyor (kendi annesini onu doğururken kaybetmiş). Geçmişte yaşadığı aşk kırıklıkları var ve yolları bir noktada Tan Alp ile kesişiyor; aralarında inişli çıkışlı, mesafeli ama merak uyandırıcı bir çekim oluşuyor.
Necla, zengin adayları bir araya getirmek için çok özel, gizemli ve maskeli kokteyller düzenliyor. Bu partilerde kimse birbirinin tam olarak kim olduğunu bilmeden, Necla'nın yönlendirmesiyle tanışıyor. Amaç hem aşkı hem de parayı bir arada sunabilecek doğru adayı bulmak.
Bir yanda ailelerinin servetini korumak ya da büyülemek için evlenmek zorunda hisseden zengin gençler, diğer yanda ise iletişim kurmakta
Adını sesime değil, kalbime yazdım,
Kimse duymasın diye içimde sakladım.
Gözlerin değmedi belki gözlerime,
Ama ben seni en çok susarken anladım.
Bir akşam serinliği gibi düştün içime,
Ne yakıcı bir ateş, ne de geçici bir heves.
Yavaş yavaş büyüyen bir sızı oldun,
Adı aşk mı bilmem, ama tarifsiz bir nefes.
Ben seni beklemiyorum aslında,
Sadece içimde açan çiçeği incitmiyorum.
Olur da bir gün rüzgâr sana uğrarsa,
Bil ki ben hâlâ kalbimde yer tutuyorum.
Sevmek biraz da sessiz katlanmaktır,
Bir duaya ismini iliştirip susmaktır.
Belki kavuşmak yazılmaz kaderimize,
Ama umut…
Umut her gece yeniden doğmaktır.
Ve ben,
Her sabah kalbimi yokluyorum usulca;
Hâlâ sen varsın diye değil,
Hâlâ sevgi var diye şükrediyorum. 🌙
Münteha/Mavii
{Şiir şahsıma aittir}
Münteha/Mavii
{Şiir şahsıma aittir}