Ayfer Tunç'un çok severerek okuduğum kitaplarına dahil olan 
Ömür Diyorlar Buna gerçek hayatlardan, sohbet tarzında yazılmış sade ve akıcı ve insanın yüreğine dokunan gazete ve dergilerden derlenen öykülerin samimi bir anlatımı.
Bitmez tükenmez bu dert, ömür diyorlar buna
Bu gece mehtab gibi aşkım da bitse suda
Gönlüm uyusun sesinde, gel dokunma şuna
Bu gece mehtab gibi aşkımda bitse suda.
Kitap bölümlerden oluşuyor. Yedi Kadın, bölüm, Şehirden sesler, İki Çocuk, Kitaplardan Doğanlar, Üç portre denemesi.
Hüzün yalnızlık ile şekillenen her birimizin ömür denilen sürece bir sanat eseri şeklinde bakmamiz gerektiğini gösteriyor Ayfer Tunç
Kitabı çok beğendim.
“Coşkulu gözükmek gerek, hayatın tadını çıkarıyormuşuz gibi gözükmek gerek.”
“Birbirlerinden nefret ettikleri halde hiç düşünmeden sürekli ‘aşkım’ sözcüğünü kullanan çiftler vardır ya hani, işte biz de onlardanız; seni bir daha asla görmek istemiyorum, aşkım.”
Hızlı düşünceler. Sert düşünceler. Rahatsız edici düşünceler.
Çoğu zaman bilinçaltına itilen, görmezden gelinen gerçek düşünceler.
Evet, Geber Aşkım’ı ancak bu şekilde tanımlayabilirim.
Ya üzerine söylenecek çok şey vardır ya da neredeyse hiçbir şey.
Tıpkı diğer rahatsız edici kitaplar gibi okurken sizi yerinizde huzursuz edecek türden bir kitap.
Annelik kutsaldır derler. Her kadının içinde doğuştan gelen bir annelik içgüdüsü vardır.
Ve kadın, ne yaşarsa yaşasın bir çocuğu dünyaya getirmeyi büyük bir minnet ve mutlulukla karşılar.
Hamilelik zordur ama her saniyesine değerdir.
Doğum mu? Göz açıp kapayana kadar geçer. Geçmedi mi? Bebeğini gördüğün an tüm acılarını unutursun.
Doğum sonrası mı? Asıl kutsal yolculuk şimdi başlıyordur. Gönüllü bir şekilde girdiğin hiçbir kötü duygu barındırmadan her anını seveceğin, sonu olmayan o tatlı endişelerle dolu yolculuk…
Kulağa ne kadar doğru geliyorsa o kadar da yanlış hissettiriyor.
Geber Aşkım, kadınların kendi aralarında bile itiraf edemedikleri hatta bazen kendilerinden bile gizledikleri duyguları apaçık biçimde sunuyor.
“Fakat aslında hiç kimse hiçbir zaman hakikati istemez.”
Belki de erken anne oldum.
Belki de hiç çocuk istemiyordum.
Belki çocuk istedim ama bu kadar zor olacağını bilmiyordum.
Berbat hissediyorum.
Kullanılmış hissediyorum.
Bencil hissediyorum.
Yorgun ve tükenmiş hissediyorum.
Korkunç bir deneyimdi.
Hiç kolay değildi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Çağdaş Arjantin edebiyatının başarılı yazarlarından biri olan Ariana Harwich, Geber Aşkım’da aile,evlilik, bağlılık, kadınlık en önemlisi de annelik kavramlarına yakından, hatta ve hatta cinnet geçirecek kadar yakından, bir bakış açısı sunuyor.
Adını ilk duyduğumda nasıl yani dediğim ve arka kapağını okuduğumda çok merak ettiğim bu kitap, bir kadının sınırın ucunda sınırsızlık halini gözler önüne seriyor.
Anne olmak, evlilik, bir yaşamı iki hatta üç kişil yaşamak kolay şeyler değil. Çift kişilik bir yaşam kurmaya hazırlanan biri olarak durumun kitapta anlatılan gibi olmadığını düşünüyorum. Elbette benzerleri var ancak bu biraz sizinle, kimi seçtiğinizle ve yaşamınıza nasıl yön verdiğinizle ilgili değil midir?
Anneliğe gelelim, bilmiyorum, gözlemlediğim kadar kolay bir süreç değil belki ama bunu isteyerek bu yola girmiyor musunuz? Karakterin cinnet anlarını ben biraz abartı buldum. Elbette insan bazen tuvalete gidecek zamanı bile bulamayabilir ancak, bebek yaparken bunun farkında değil misiniz? Her şeye muhtaç bir varlıktan söz ediyoruz belli bir yaşa gelene kadar tabiki bağımlı olacak.
Kitap aynı zamanda bu döngünün toplum içindeki yerine de yer veriyor. Ben zaman zaman haklı zaman zaman oldukça abartı bir üslup gördüm. Bir çocuk gelişimci gözüyle de olaya baktığımda bu kadar abartı- cinnet hallerine gelecek kadar- bir duygu değişimi, boşalımı görmüyorum.
Geber aşkım, herkese önereceğim bir eser değil. Özellikle yeni anne olmuş ya da olmaya hazırlananlar etkilenebilir.
Geber Aşkım
Geber Aşkım