"freud'a göre insan, bir şeylerin içine ya da en azından en çok arzu duyduklarının içine ancak onların dışına çıkarak girebilir. içeri giriş, çıkış kapısındandır."
aslında başkalarına bunca seyahatten, bu her şeye razı ama eli boş dönüşünün hakaret olduğunu bilir ama toprak sahipleri bunu mesele yapmaz: “döndün, sonunda kıymetimizi anladın, yolu buldun ya,” derler. bunun gibi işte insan yine karnını doyurur, ama tat yoktur, güler gibi yapar, neşe yoktur, var gibi yapar, yoktur, herkese haklılarmış gibi yapar çünkü güler, yer ve vardır. nasıl ki bunlar yoktur, haklılık da zaten hiç yoktur.
bir şair demiş gerçi “eve dönmek kendine sarkıntılık etmekten başka nedir ki?” diye..