Yalan söylemeyeceğim kitabı okurken bazı yerlerde "ne zaman bitecek!" bu diye düşünmeden edemedim. Çok fazla ayrıntıya boğulmuş , zannımca polisiye romanı olduğu için fütursuzca okurun aklı karıştırılmak istenmiş ve bu kusursuz işlenmiş. Kitap hakkında yapacağım tek olumsuz eleştiri fazlaca ayrıntılı ve uzun olmasının yanı sıra olumlu olarak söyleyeceğim çok şey var "ilk başta kafa karıştıran aklındaki sayıyı bulma oyunu , kardaki ayak izleri, viski şişesiyle oluşturulan kesikler..." cinayetlerin ritüelleri o kadar merak ettirici ve sürükleyici ki bir an kendimi cinayeti çözmeye çalışırken buldum. Gurney gibi çeşitli senaryolar ürettim kafamda döndürdüm. Belki de kitabın bana fazla ayrıntı gelmesi de bu sebepten olabilir bir an önce bu cinayetlerin çözümlenmesini istedim. Ve sonda her şeyin açığa kavuşması benim de tuttuğum nefesimi sakince bırakmamı sağladı. Gurney'in zekası ve Madeleine'in içinde yaşadığı her şeye rağmen güçlü duruşu beni cezbetti.