Asmin
Kimdi cesaretimi kıran,üstelik
Yeni serüvenlere hazırlarken kendimi
Sesimi cılız,rüzgarımı yelkensiz
Bulan kimdi, ki şimdi geniş zaman Kipiyle düşürüyor gölgesini anılarıma
Ama kimdi adını bir kadına ödünç verip
Doruklara çekilen büyülü doruklara
Biz Asmin dedik ona,sevgilim,kadınım,
Anamdı belki, ama o çoktandır
Üç bin metrenin altına inmiyor artıkİçimde bir fil sezgisi,kopup gitmeliyim
Dağlara yazmalıyım aşkı ve ayrılıkları
Asminli düşler kurmalıyım ya da birisi
Karşılık bulmalı canımı yakan sorulara
Kim demiyorum kim olursa olsunBoynu kırılan bir oyuncaksam hırçın
Bir çocuğun elinde, ki celladım
Gözlerimi de oymuştu fırlatıp atarken
Yine de özlüyorum onu, niyetçi
Tavşanlara dönerken beklediklerimAynı soruyu sormaktan, minör
Ağrılardan yoruldum,gitmeliyim buralardan
İçimde buharlaşan cıvayı soluyorum artık
Yoruldum yoruldum yoruldum
Gereklilik kipinde yaşamaktan.
#Ahmet Telli
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sosyal medyaların ilişkilerimizi nasıl etkilediği hakkında çok fazla yazıp çizildi.
…
Sosyal medyanın ilişkilerimiz üzerinde bayağı negatif etkisi olduğunu düşünüyorum. Çünkü artık sosyal medya platformları sadece iletişim aracı değil, aynı zamanda kim olduğumuzu, neye değer verdiğimizi, kendimizle, çevremizle kurduğumuz bütün ilişkileri de şekillendiriyor. Ve bunu çoğu zaman taraflı bir yerden yapıyor.
…
İnsanlarla ve topluluklarla fiziksel olarak buluştuğun zamanda paylaştığın şeylerin derinliğini bir-iki storyden ya da posttan aldığın etkileşim sağlayamaz sonuçta. Ama bir yandan da bu sosyal medyalardan sağladığımız dopamine ve onaya o kadar bağımlı hale geldik ki… Bu yüzden de bence biz acı çekmekte de çok zorlanıyoruz. Jenerasyon olarak acı çekmekten çok kaçıyoruz ve üzülemiyoruz. Bu yüzden de aslında toplumsal olaylarda tepki de veremiyoruz. Duyarlılığımızın çok düştüğünü ve tepkilerimizin de çok kısa süreli kaldığını, çünkü bir süre sonra ‘iyi olmam lazım, tekrar keyif aldığım şeylere dönmem lazım’ gibi bir bağımlılık oluşturduğunu düşünüyorum.
Bir diğer konu da toplumsal güvensizlik ve bizimle aynı düşünmeyen insanlardan kopmamız meselesi. Çok kutuplaşmış sosyal medyalar var ve daha fazla etkileşim sağladıkları için algoritmalar da çoğunlukla polemikleri, kavgaları, hatta nefreti öne çıkarıyorlar. Buraya nasıl geldik? Sence Öteki olana duyduğumuz korku ve güvensizlik neden son yıllarda artıyor ve neden tahammülümüz gittikçe azalıyor?
…
Sosyal medyada kendinle benzer düşünen ve yaşayan çevreliyorsun kendini ve bu konforlu geliyor. Çünkü anlaşılıyorsun, onaylanıyorsun, kendi düşüncelerini tekrar tekrar duyuyorsun ve bu iyi hissettiriyor. ‘Tamam, ben doğruyum’ diyerek kendi egonu bir şekilde tatmin ediyorsun ama bu aslında çok tek yönlü bir beslenme. Çünkü bir
unutamamak
Her zamanki gibi kuzenimle sokağa çıkmıştık ne bilirdik ki o gün farklı bir şey olacak 2 tane çocuk gelmiş ti sokağa sonradan ögredi ki emrenin kuzenleri emre benden nefret eder ama kuzenimle arası iyi kuzenim esmer olan yani Polatı seçmişti bende onun yanında gelen orhana aşık olmuştum kuzenime bundan bahsetmedim ama o hareketlerinden anladı gibi bu çocuklar her gün gelmeye başladı temmuzun sonları ağustosun başları Orhan artık gelmiyordu çok merak ettjm onu kuzenimin acil İstanbula gitmesi gerekti oda Polatı bir daha göremem korkusuyla ona açıldı Polat istemediğini söyledi o gece ikimizde ağlamıştık ama çok geç asmin İstanbula gitti orhanda fındıklara gitmiş sonradan emreden öğrendim üzüldüm 50 gün yoktu bu 50 gün bana fırsatı onu intagramını buldum öğle saatlerinde akşam 18.00 saatlerinde yazdı hesabım özel olduğu için görmemiş fotoğrafımı attım tanındım dedi heh iyi dedim bir şey sorabilirmiyim ?? Diye sordum buyur dedi yaşın kaç dedim 16 dedi hih iyi dedim senin kaç dedi kaç gösteriyorum dedim 15 dedi yok 14 dedim bacımsın dedi çok zoruma gitti ama hayla ümidim vardı 4 hafta geçti her kese bahsettim ondan onu ne kadar sevdiğimden ama her konuştuğumuzda bana bacım diyodu bende ona kral veya reis diyodum onu çok seviyodum her kes dedi açıl bi anlık gazla arkadaşımın fakesini aldım yağmurdur ismi onu ekledim aktifler yazdım dedim be seni gerçekten seven biriyim sordh kimsin felan dedi şüphelenilen bir hesap varsa at bensem derim evet bu benim hesabım istemedi benimkandirdi gerçek hesabımdan yazmamı saladı yazdığımdan beni istemedi olmaz felan
Engeledi ona arkadaşlarımın hesabından yazdım istemedi olmaz kardeşim
O benim felan unutamadım özlüyorum onu 16 eylülde sokağa geldi
Adımı çıkartı ergen köpeğim olmuş felan elifi onla konuşması için yönlendirdim
Dedi bu olay
🦋💙 1 yıl oldu.
1 yıl oldu ben mezun olalı .
Tam kulaklık kulağımda yüreğim geçmiş benden , bense sevdiğim içimde ukte kalan o kağıdı buruşturup attığım yerdeyim .
Gerçek mi acaba yoksa düş mü diye meraklandığım yerdeyim 🤍
O ara bir mesaj geldi bana 1 yıl olacak 1 gün sonra diye 🥺
Gerçekten günler günleri , haftalar ve ay kovalayıp 365 gün doldurmuş zaman …
Ben bakınca çok şey yaşadım bir yılda ,
1 yıl oldu ben mezun olalı, 14 yıllık eğitim hayatımda çok istediğim şeyi başardım.
Başardım ben o kep ve cübbeye doyamadım diye evde tek kalınca yine giyinip atıyorum o cübbe ve kepi havaya 🎓
Havaya kaldırıyorum kafamı ; ya da kaldıramıyorum sanırım çok istediklerime ulaşamıyorum dedikçe havaya bakıyorum ☁️
Havaya baktım . Düşüm gerçek .Ama ondan önce olmaz yapamaz denilen yerde senaryolar yazdım Kurgu ve gerçek ile karışık , hayatımda en istediğim şeyi yaptım sonra yine kalemi bırakmadım yazdım ve Belgesel çektim.🎞️
Bir umut vardır dedim .
Yine gerçekle yüzleşiyorum.
Kaldıramıyorum kafamı kaldıramıyorum çünkü her gün üniversitenin önünden geçiyorum ama ben giremiyorum.
Önceki sene sınava yine girdim edebiyat bölümü kazandım olmadı bir yıl bir ay önce o mesajın geldiği yerde hayalime veda ettim o kapıya , bir yanım iyi ki bir yanım eksik , yine girirdim imkanlar olsa ve yine Edebiyat için her şeyi yaparım 🥹♾️
Başka bir yerde buldum kendimi tutunmaya çalışıyorum artık bu sefer yazdıklarım gibi hayatın yönetmeni olarak hissediyorum kendimi ve öğretmeni yine de avutuyorum kendimi, ve umut giyiyorum.
Ve giydiğimde arınıyorum beyaz önlük diye , ne diyorduk UMUT vardır.🤍
O umudu arıyorum .
Bana kattıkların, yaşıma kattıkların, içimde ukte kalan bir edebiyat için bana paragraflar yazdırdığın için teşekkür ederim Radyo ve Televizyon programcısı olarak mezun olmak da güzel bir