Asthley
@asthley
Kitap sever bir ressam.
En kuvvetli insanın bile bazen ne kadar zayıf anları, istediğinin tam aksini yapmaya mecbur olduğu dakikaları bulunduğunu nasıl inkâr edebiliriz?
İçimizdeki Şeytan
Sabahattin Ali okuduğum ikinci kitabı ve bu kitabı beni oldukça etkiledi çünkü aslında insanın en büyük savaşının dış dünyayla değil, kendi içinde olduğunu fark ettim.
Kitapta, Macide'nin Ömer'in hayatına girmesiyle birlikte yaşadığı değişimleri görüyoruz. Olaylar çok hızlı ya da karmaşık ilerlemiyor, daha çok karakterlerin iç dünyası üzerinden gelişiyor.
Aşk, kararsızlık, sorumluluk gibi konular sürekli ön planda oluyor. Hikâye ilerledikçe karakterlerin yaptığı seçimler ve bu seçimlerin sonuçları daha net bir şekilde ortaya çıkıyor.
Çok ağır bir dili yok, abartılı anlatımlar yok ama buna rağmen insanın içine işleyen bir tarafı var. Özellikle insanın hatalarını kabullenmek yerine suçu “içindeki bir şeye” atması fikri baya düşündürücü geliyor. Kitap bittiğinde de insanı biraz düşündüren, hatta kendini sorgulatan bir etkisi kalıyor.
Kitapta o kadar güzel alıntılar var ki, zaman zaman durup düşündüm. Gerçekten yapmamız gereken sorumlulukları içimizdeki şeyi bahane ederek mi yapmıyoruz? Bazen insanın kendi hatalarını kabullenmek yerine bahanelerin arkasına saklanması o kadar tanıdık hissettiriyor ki, ister istemez kendimi sorguluyorum. Bu kitapta çok iyi geldi.
Ben severek okudum kitabı ve bir puan eksik vermemin sebebi bazı kısımlarda okurken zorlandığım içindi. Akıcı bir kitap evet, sadece bazı bölümlerde esas konudan çıktıkları için ve o bölümlerden hoşlanmadığım için bir puan kırmak istedim.
Kitap puanlaması 9/10Edebiyat
Sabahattin Ali okuduğum ikinci kitabı ve bu kitabı beni oldukça etkiledi çünkü aslında insanın en büyük savaşının dış dünyayla değil, kendi içinde olduğunu fark ettim.
Kitapta, Macide'nin Ömer'in hayatına girmesiyle birlikte yaşadığı değişimleri görüyoruz. Olaylar çok hızlı ya da karmaşık ilerlemiyor, daha çok karakterlerin iç dünyası üzerinden gelişiyor.
Aşk, kararsızlık, sorumluluk gibi konular sürekli ön planda oluyor. Hikâye ilerledikçe karakterlerin yaptığı seçimler ve bu seçimlerin sonuçları daha net bir şekilde ortaya çıkıyor.
Çok ağır bir dili yok, abartılı anlatımlar yok ama buna rağmen insanın içine işleyen bir tarafı var. Özellikle insanın hatalarını kabullenmek yerine suçu “içindeki bir şeye” atması fikri baya düşündürücü geliyor. Kitap bittiğinde de insanı biraz düşündüren, hatta kendini sorgulatan bir etkisi kalıyor.
Kitapta o kadar güzel alıntılar var ki, zaman zaman durup düşündüm. Gerçekten yapmamız gereken sorumlulukları içimizdeki şeyi bahane ederek mi yapmıyoruz? Bazen insanın kendi hatalarını kabullenmek yerine bahanelerin arkasına saklanması o kadar tanıdık hissettiriyor ki, ister istemez kendimi sorguluyorum. Bu kitapta çok iyi geldi.
Ben severek okudum kitabı ve bir puan eksik vermemin sebebi bazı kısımlarda okurken zorlandığım içindi. Akıcı bir kitap evet, sadece bazı bölümlerde esas konudan çıktıkları için ve o bölümlerden hoşlanmadığım için bir puan kırmak istedim.
Kitap puanlaması 9/10