Asuman
@asusym
Kitaplar akıllı kişilerin bahçeleri, faziletli kişilerin güzel kokulu çiçekleridir...
Seçkin okur, seçerek okur..
Şu anda okuduğu kitaplar
Teknoloji
Özetle söylemek gerekirse, teknolojik ilerleme, zamanı hızlandırmış, tarihi de hızla arşivlenir bir malzemeye çevirmiştir. İşler çoğalmış, tüketim hızlanmış, ölçüm araçlarımız mükemmelleşmiştir; fakat insan, mekânla ve zamanla kurduğu o derin akrabalıktan uzaklaşmıştır. Geriye kalan şey, kusursuz takvimlerle çevrili fakat içten içe boşalmış bir “şimdi”dir.
Reklam
İletişim
İmam Gazâlî Hazretleri’nin dediği gibi, “Yumuşak konuşmak, insanın içinde yerleşen kin ve nefreti temizler.”
Puan vermedi·69 syf.·
2026 1. kitabı
İlk Adımı Sen At, Sonrası Gelir
Taşlıcalı Yahyâ, “Kitâbı şol ki okur dikkat eyler/Kitâbın sâhibiyle sohbet eyler,” diyerek kitap okumanın ruhunu tek cümlede özetler âdeta. Kitap okurken öyle bir dikkatle dalmalısın ki, sanki yazar karşında oturmuş da seninle sakin bir sohbete başlamış. Her satırda onun sesini duyarsın, her cümlede “Aslında bana ne söylemek istiyor?” diye düşünürsün.
Demek ki kitap okumak, mekanik bir hareket değildir, sayfaları çevirmekten çok daha fazlasıdır. Yazarın zihin dünyasında ağır ağır yürümektir.
Peki biz gerçekten böyle mi okuyoruz?
Kitabın içinden geçmek yerine yalnızca yüzeyinde mi dolaşıyoruz?
Halbuki bir kitap, sen onunla konuşmayı arzuladığında sana karşılık verir. Yol gösterebilir, büyütebilir. Bir cümleyle cesaret bulursun. Bir düşünce zihninde yepyeni pencereler açar. Bazen tek bir cümle bile insanın hayatına yön çizebilir.
Bu yüzden okumak sadece bir “alışkanlık” meselesi sayılmaz, insanın kendine yaptığı en güzel yatırımlardan biridir. Bak, meselâ şu anda bu satırları okuyorsun ve bunları yazan kişi sanki yanı başındaymış gibi sana bir şeyler anlatıyor. Belki de hayatını güzelleştirecek şeyler fısıldıyor. Bilirsin, iletişimde konuşmak kadar muhatabın dinlemesi de önem taşır. Hatta daha önemlidir. Ancak o zaman söz yerini bulur; kulakta kalmaz, sadra iner, şifa olur.
Öyleyse kulak vermelisin bu sözlere. Yazan nasıl emek veriyorsa, sen de aynı özeni göstermelisin ve ilk adımı sen atmalısın ki sohbet anlam kazansın. Aksi hâlde kitap konuşsun diye beklersin de beklersin.
