Asu
@asutabanli
Herkes binsin ama şunu iyi bilsin
Bu tren hiçbir şeye doğru gidiyor
Yüksek Lisans
1999
479 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Serinin en ama en sevdiğim kitabıdır kendisi.
Her şey bitti sanarken tekrardan oyunlara çağırılan Katniss ve Peeta. Çeyrek asır oyunlarına özel olarak Başka Snow'un da önlemi bu oluyor duyduğu isyan adımlarına karşılık olarak.
Tabiki de ters köşeli bir kitap bizi bekliyordu. Sonuçta işler artık kırılma noktasına geldi. Kızışmaya da başladı. Bundan sonra hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Özellikle sonunu ne kadar ezbere bilmiş olsam da bu yine tüylerimin diken diken olmasına engel olamadı.
Bu seride ayrıca yeni yüzler de görüyoruz. Hepsine ayrı kalp ama özellikle Finnick'e <3.
Reklam
İlk okumamın üzerinden neredeyse 15 yıl geçtikten sonra geldim işte yine buradayım. Tekrardan aynı döneme dönmek istedim ve yeniden okuma yaptım -önceden söyleyeyim her kitaba yapmam bunu-.
Hikayeyi yalayıp yutmuş olmama rağmen hala ilk günkü heyecanı veriyor bana bilmiyorum neden. Bir sonraki sayfada ne olacağını bilmeme rağmen o sayfayı çevirmek için yanıp tutuştum resmen okurken. Yine sonda aynı heyecanla kapattım kitabın kapağını.
Bundan bir 15 yıl sonra da yine okurum gibi. Benim için yeri çok ayrı. Okuduğum o dönem. Genç yetişkin distopya rüzgarına kapıldığım için mutluyum. Şu anki okuma alışkanlığımı kazandıran seriler, iyi ki varlar <3
Bir kadın yazarın kaleminden çıkmış erkek karakter diye sunulan Nate, genel olarak iyi olsa da bazı yerlerde "sen kime aitsin?" sorularıyla bunalım geçirmeme sebep oldu. Bazı yerler feminist atak yaşatacak cinstendi. Ayrıca kitap aşırı uzun. Hani ben eğlenceli ve hemen biter diye düşünmüştüm. Bazı yerler tekrara düşen cinstendi. İlişki inşası hoştu, beğendim. Sürekli anılan elemanın da mevzusunun çok uzun sürmemesi de komikti. Hani aralardaki sakız gibi uzayan bölümleri okuyacağımıza onu halletseydik neyse. Sonu da tam olarak düşündüğüm gibiydi. Göz devire devire okudum :)
Eğlenceli bir kitap olacağını düşünerek başlamıştım. Başlarda o his vardı. Romantik komedi filmleri gibi ilerliyordu. Bir müddet sonra esas oğlanla esas kızın kim olduğunu anlıyorsunuz elbette ve bu kardeş olayını beğenmedim. İkiz kız kardeşlerimiz var ve bunlardan birinin sevgilisinin de erkek kardeşi var. Sonra zaten çözüyorsunuz meseleyi. İşte bu özellikle ortalarda başlayan gereksiz drama beni sıktı. Hatta kapanıştaki ethan bölümünü de okumadım o derece. Kimyaları asla bana geçmedi. Hal böyle olunca da okumak tam bir eziyete dönüşüyor. Bir de iki yazarlı olduğunu da öğrendim sonradan. Dedim iki yazarla ortaya çıkan eser bu mu.
Şeytanla anlaşma? Şeytan ne derseniz, kitabımızda öleceğini öğrenen adamımıza şeytan görünüyor ve dünyadan vereceği kayıplar karşısında ömrüne bir gün daha ekleyeceğini söylüyor. Nelerin gidip gitmeyeceğini okuyup görün derim.
Hayata olan bakış açımızla ilgili güzel dokunuşları var. Özellikle geçmişe gidişlerde verdiği anne, baba ve kedi dörtlüsüyle. Yazar, geçmiş ve günümüz arasında çok sık gidip geliyor ama bu asla yormuyor. Karakteri daha yakınen hissettiriyor.
Elimizde olan şeylerin kıymetini bugünden anlamak gerektiği ile ilgili sakin bir kitaptı. Basit cümlelerden oluşması okuma kolaylığı sağlaması yönünden güzeldi ama bundan da önemlisi o cümlelerde bile hissi verebilmesiydi. Okuduktan sonra bir durup düşündüm hep.
Son olarak kitapta en sevdiğim kısım küçükken E.T. filmini izlediği zamanla ilgili yaptığı yorumdu. O filmle ilgili hiçbir şey hatırlamıyormuş sadece gökyüzüne doğru uçtuklarını hatırlıyormuş. Bu film aklına gelince şöyle diyor karakterimiz: "Öncelikle 25 yıl sonra filmde yaptıkları gibi gökyüzüne uçamayacağımı biliyordum". Bu cümleyi kendimle özdeşleştirdim. Büyümek, yetişkinlik ile ilgili çok şey anlatıyor. Küçükken sandığımız şeylerin yetişkinliğe geçince artık olmayışı ama hayal kurmaktan da vazgeçmemiz gerektiğini anlatan bir kitaptı bana kalırsa. Önerimdir.
Reklam