Asya Yılmaz
@asyayilmaz
Kabin Memuru
Üniversite
İstanbul
izmir
8 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Kahraman Tazeoğlunun elime alıp ciddi bir şekilde okuduğum ilk kitabı. Kitabı bir arkadaşımdan alıp okumuştum. Son otuz sayfasına gelene kadar da merakla okumuş, başlarındaki gibi farklı ama konudan çıkmadan kalem alınmış olaylar olacağını düşünmüştüm.
Ancak beklediğim gibi çıkmadı. Kitabın başında hakim olan olayla son kısım arasında dağlar kadar fark vardı. Bu da kitaptaki kurgunun birden yönünü değiştirdi. Ben Bukre'nin hayatını okuyordum konu birden çocuklarına kaydı.
Kahraman Tazeoğlu kurduğu cümlelerdeki anlam ve duygu derinliğiyle beni etkiledi ama kitapta geçen olaylar birbirinden fazla bağımsızdı. Okurken heyecan vermeyecek kadar tahminlerin yerinde olduğu bir kitaptı.
Kitapçılarda ve televizyonda kitap sunumu yapan programlarda gördüğümde kapağı ve Bukre kelimesinin Fetih suresinde 9. ayette de geçen sabaha karşı manası bende derin bir beklenti oluşturmuştu. Ancak beklediğim gibi bir sonuç alamadım.
Reklam
İnanılmaz kömik bir o kadar da öğretici bir kitaptı. Çevremde eline alan kitabı bırakamadı. İmzalı kitabım dahi şuan hangi arkadaşımda bilmiyorum. Yazar kitapta ilişkiler üzerine kendi hayatından harika örnekler vermiş.. Kitapta en can alıcı nokta tabi ki sonu. Size tamamen ters köşe yapan bir son var karşınızda. Yazara ilk başlarda kızıyorsunuz ama daha sonrasında aşık olma ihtimaliniz bile var. Açıkcası ben çok beğendim. Kitabın dili yazar sanki sizle sohbet ediyor gibi o yüzden mutlaka bir göz atın derim. İlişkiler hakkında öğreneceğiniz çok şey var bu kitaptan. İyi okumalar şimdiden :)
Biri aklınızdan geçen sayıyı tahmin edebilse siz ne hissederdiniz?:)
Kitabın konusu klasik katil, dedektif ilişkileri üzerine kurulu. Ama anlatım, bağlantılar falan başarılı. Yazarın tarzına ve zekasına bayıldım... Nereden ne çıkacağını tahmin bile edemiyorsunuz. Etseniz de mutlaka yanılıyorsunuz. Yazarın bakış açısı bence süper ve tamamen kişisel.
Her şeyin altından öyle garip şeyler çıkıyor ki bazen "yok artık canım bu ne saçmalık," falan diyorsunuz ve kitabı elinizden bırakamıyor, "bu olay nasıl sonuçlanacak ne yani bu böyle mi olmuş," deyip şaşkına dönüyor, kendi kafanızda teoriler üretmeye başlıyorsunuz. Ve sevgili dedektif Gurney'ın eşi Madeleine'nin zekasına hayran kalıyorsunuz. Yani şahsen ben öyleyim... Hatta öyle tahminlerde bulunuyor ki zaman zaman acaba katil o mu diye düşündüğüm bile oluyor. Ama tabi bu sevgili hayvani, zeki mi zeki, ince ayrıntı manyağı seri katilimiz kim olduğunu kitabın sonunda öğrenebiliyoruz :)
Keyifli okumalar!
