Şebnem
@atelectasis
insan bir akşam üstü ansızın yorulur, tutsak ustura ağzında yaşamaktan
Veteriner Hekim
ArcusAorta
Jupiter, 13 Ekim 1996
131 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Şebnem
, bir kitap okuduPuan vermedi·64 syf.·
2025 2. kitabı
Ruhun içinde biriktirdiğin insan kırıklarıyla dolup taşıyor. Seni ilk gördüğüm güne geri sardım anılarımı, böyle böyle anladım daha önce hiçbir aşkı hakkını vererek yaşamadığımı.
Gözlerin bana zemheri, bana daha ilk patlamasını yaşamamış bir galaksinin karanlığı. Sorsana bir sevdiklerine nasıl bilirlerdi seni, benden önce ve benden sonra? Bir çağ kapamak değilse de niyetim, tersine akıyor sendeki nehirlerim.
Yerini yadırgıyor mudur senin hatıralarında? Sanki çok zamansız yaşanmış bir dava, sanki avuçlarına sığdıramadığın deniz kabukları bir kumsalın ortasında. İsmin bana ağır şimdi, ismin başka kimseye yakışmıyor mesela. Tüm telaşlarını koy bir çaydanlığa demle, sabaha kadar öldürmezse bana bir mektup yaz ve cevabını bekle.
Seni ilk gördüğüm güne sardım anılarımı, daha en başından biliyordum ve belki de biliyorduk, yarattığımız dalgaların bizi o okyanuslarda barındırmayacağını.
Şebnem
, bir kitap okuduPuan vermedi·48 syf.·
2025 1. kitabı
Hayattayken kadınların en güzeli olarak ün salmış Clarimonde burada yatıyor..
Şebnem bir yorumu yanıtladı.
Şimdi kimseyi düşünmüyorum, sözcükleri bulmak için bile çabalamıyorum. Kimi zaman hızlı kimi zaman yavaş bir şeyler akıyor içimde: Dokunmuyorum, bırakıyorum gitsin. Sözcüklere bağlanamadığım için düşüncelerim çoğu zaman karmakarışık. Belirsiz ve hoş şekiller halinde ortaya çıkıyor, sonra kayboluyorlar, hemen unutuyorum onları.
Jean-Paul Sartre
Bu yorum görüntülenemiyor