Şebnem
@atelectasis
insan bir akşam üstü ansızın yorulur, tutsak ustura ağzında yaşamaktan
Însan bekler, bekler, bekler, şakakları zonklayana dek düşünür, düşünür, düşünür. Hiçbir şey olmaz. Însan yalnız kalır.
Yalnız.
Stefan Zweig
Stefan Zweig
bazen geceleri uyanıkken gerçekten yaşayıp yaşamadığımı merak ederdim. bu herkes için böyle midir? yoksa bazı insanlar sevme konusunda daha mı yetenekli oluyorlar? ya da insanlar yaşamak yerine sadece var mı oluyorlar?
|Güz Sonatı [1988]
..Gördüm;
gözlerinde zındanlarla bana baktıklarını
düşündüm yaslanarak şehrin kasıklarına
düşündüm kafa kemiklerimi eritinceye kadar
nedir bu kölelerin olanca silâhları
silahların köleleri olmaktan başka.
Bıkmadım..
İsmet Özel
İsmet Özel