Çocuklarınız sizin çocuklarınız değildir.
Onlar kendini özleyen Yaşamın oğulları ve kızlarıdır.
Onlar sizin aracılıgmızla gelirler ama sizden gelmezler.
Sizinledirler ama size ait değildirler.
Onlara sevginizi verebilirsiniz, ama düşüncelerinizi asla vermeyin; çünkü onların kendi düşünceleri vardır.
Onların bedenlerini eve koyun, ama ruhlarını hapsetmeyin;
çünkü onların canları, sizin rüyanızda dahi ziyaret edemeyeceğiniz
yarının evinde oturmaktadır.
Onlar gibi olmaya çalışabilirsiniz, ama onları kendiniz gibi yapmaya uğraşmayın.•