İçimizdeki şeytan pek de kurnazca olmayan bir kaçamak yolu... İçimizde şeytan yok... İçimizde aciz var... Tembellik var... İradesizlik, bilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç bir şey; hakikatleri görmekten kaçmak itiyadı var...
İyilik demek kimseye kötülüğü dokunmamak değil, kötülük yapacak cevheri içinde taşımamak demektir. Bende bu fena cevher fazla miktarda mevcutmuş. Belki herkeste var... Fakat insan olan onu söküp atmasını, yahut boğmasına biliyor.
Medeniyetin, gelişme fikrinin gayesi birbirini öldürmeye uğraşmak mıdır, yoksa umumi kardeşliğin kurulmasına çare aramak mı? Neden insan öldürmek fenninde en mahir olan, harp aletleri en mükemmel bulunan en medeni, en ileri sayılıyorlar?